’t Vrije Schaep

Kootje de Beer heeft zijn café verkocht en probeert als campingeigenaar een beetje het oer-Amsterdamse Jordaangevoel terug te krijgen. Deze niets-aan-de-handtelevisie tijdens de voortjakkerende kreditcrisis blijkt een succes.

Ondergetekende kan eigenlijk wel een beetje lachen om het paniekerige gedoe rondom de kreditcrisis.

Alle kil berekende modellen en formules, doortimmerde theorieën en geleerde koppen ten spijt heeft de huidige wereldwijde economische malaise ons tenminste wel eventjes laten zien waar het systeem uiteindelijk toch mee staat of valt: namelijk iets oermenselijks en warms als onderling vertrouwen.

Jordaanmentaliteit

En dat is op zich natuurlijk een positieve gedachte. We hoeven het vertrouwen maar te herstellen en alles zal goedkomen.

Premier Balkenende mocht dan in de Tweede Kamer enkele jaren geleden vol vuur gepleit hebben voor een terugkeer van de VOC-mentaliteit, de economie zou nu wat meer gebaat zijn bij een onvervalste Amsterdamse Jordaanmentaliteit.

Ondanks hulpmiljarden en de nationaliseringen van overheidswege is er in feite maar één echte oplossing. Er moet meer vriendschap, liefde en broederschap worden gesmeed tussen de banken onderling, banken en consumenten en tussen producenten en consumenten. Want we zijn immers op de wereld om mekaar te helpen, nietwaar?

Camping aan de Noordzee

De jaren zeventig betekende voor een groot deel van de Nederlandse bevolking dat luxegoederen als de auto, televisie en vakanties bereikbaar werden.

Maar in het Midden-Oosten werden diverse oorlogen en revoluties uitgevochten. In 1973 deelde de oliecrisis een flinke dreun uit, die zijn echo gedurende het hele decennium deed weerklinken. Ook al zo’n crisissituatie.

Of Kootje de Beer (Pierre Bokma), de goedmoedige kastelein van het café ’t Schaep met de 5 Pooten uit de gelijknamige televisieserie, daar enige last van heeft ondervonden wordt niet echt duidelijk uit de nieuwe tv-serie ’t Vrije Schaep. Maar wat we wel te weten komen is dat de Jordaan in de jaren zeventig de Jordaan niet meer is.

Kootje besluit zijn café te verkopen en de Amsterdamse “gesellugheid” te verkassen naar de Noordzee, waar hij hunkerend naar een frisse wind (en Tante Door, zijn grote liefde) tussen de duinen zijn eigen paradijsje creëert: camping ’t Vrije Schaep.

Televizierring

Als het in het donkere café niet lukt, dan toch zeker wel in de feel-goodambiance van een oer-Hollandse camping, moeten de makers gedacht hebben.

In 2006 heerste nog verbijstering alom toen bleek dat de KRO-remake van de jaren zestigserie ’t Schaep met de 5 Pooten niet werd genomineerd als één van de kanshebbers voor de Gouden Televizierring.

De uitleg bleek even simpel als flauw: in 1969 werd de serie reeds bekroond met deze felbegeerde publieksprijs en aangezien de serie uit 2006 een remake betrof luidde het: helaas, pindakaas.

Foute pruiken

Maar dat nam niet weg dat de serie met onder anderen Pierre Bokma, Marc-Marie Huijbregts, Loes Luca, Carry Tefsen en Georgina Verbaan een doorslaand succes was. Dat deed de KRO besluiten een nieuw én origineel vervolg te maken. ]

De briljante scenarioschrijver Frank Houtappels (Gooische Vrouwen, Hertenkamp) werd er weer bijgeroepen om zich te buigen over de gloednieuwe afleveringen rondom bekende meezingers uit de jaren zeventig, zoals Dokter Bernard, Ik Doe Wat Ik Doe en De Mallemolen.
Niets-aan-de-hand-televisie

Ook de bekende voltallige cast is terug, dit keer gestoken in foute pruiken, foute korte broekjes en net iets te strakke truitjes. Vaste stamgasten Riek en Arie (Jenny Arean en Ton Kas) en Greet en Huipie (Bianca Krijgsman en Laus Steenbeeke) zijn ook weer van de partij in grotere rollen en steken de handen uit de mouwen op de camping van Kootje - zonder te morren uiteraard.

Stiekem leuker

Want dat hoort uiteraard niet in het paradijs van ’t Vrije Schaep: de konijntjes huppelen in het rond op het immer groene gras tegen overduidelijk bordkartonnen nepdecors, die nu eens niet afbreuk doen, maar juist bijdragen aan het vrolijke Schaepgevoel.

En juist daar knaagt het ook een beetje. Hoewel de nieuwe serie stiekem veel leuker is dan de remake, blijft het toch steken bij nostalgische niets-aan-de-hand –en vroeger-was-alles-beter-tv, een genre dat andere omroepen nu ook beginnen te ontdekken, Gebak van Krul van de VARA, en de Dik Voor Mekaar Show van de TROS.

Gezellig!

Taboe’s worden wel licht aangetipt, maar nooit teveel beroerd. Zo staat de homoseksualiteit van Lukas Blijdschap centraal in een aflevering waarin hij verliefd wordt op Sjon (Hans Kesting), medewerker van een booreiland.

De welhaast obligate venijnige opmerkingen daaromtrent van wolf in schaapskleren Arie worden net zo gemakkelijk met een flinke glimlach onder het tapijt geschoven als de anti-Duitse sentimenten van Opoe Withof die met lede ogen aanziet dat de camping tijdens de zomer wordt overspoeld door ‘rotmoffen’.

Bovenal blijft het gezellig daar aan de Noordzee, zoals Lena Braams (Georgina Verbaan) iedere keer aankondigt als ze haar intrede maakt op de camping.

Geen zorgen voor de dag van morgen. Oliecrisis? Nooit van gehoord. Op Camping ’t Vrije Schaep lijkt het altijd zonnig te zijn – tenzij Loes Luca er een dik sentimentele versie van Telkens Weer tegenaan gooit. En waarom ook niet? We lachen de domper van de kredietcrisis er op deze manier lekker uit.

Tip de redactie