Opulente verfilming van Leo Tolstoj’s klassieker Oorlog en Vrede, over Russische aristocratische families tijdens de oorlogen met Frankrijk onder Napoleon.

Een rijkgeschakeerde, gelaagde roman als Oorlog en Vrede van Tolstoj is zowel een ramp als een godengeschenk voor filmmakers. Tolstoj biedt een lange lijst met complexe personages en gaat met een zekere bedoeling uitvoerig in op de scènes op het slagveld.

Literatuurvorsers hebben nog steeds nieuwe dingen te melden over het meer dan 1000 pagina’s tellende boek, en welke positie neem je dan in voor de verfilming?

Er waren twee regisseurs voor nodig om War and Peace om te zetten in een miniserie van ruim 5 uur, en het laat zich aanzien dat ze de literatuurvorsers hebben gelaten voor wat ze waren.

Het is een weelderige, schitterend gekleurde verfilming met een ontzagwekkende cast - maar dan in de zin van aantal, niet van inhoud.

Tsaren

De adellijke families Bezukhov, Bolkonsky en Rostova staan in het verhaal centraal, in een tsaristisch Rusland waar de aristocraten de macht in handen hebben. Napoleon rukt op, en de zonen uit die kroonstambomen trekken ten strijde tegen de oprukkende Grande Armée.

Op het thuisfront zitten hun moeders en geliefden zenuwachtig kanten zakdoekjes te verfrommelen, terwijl de vaders zich groot houden omdat ze de noodzaak van de vaderlandsplicht inzien.

Sterke vrouwen

Naast het oorlogsgewoel aan het front zijn er nog de complexe liefdesverhalen, met name rondom de jonge Natasha Rostova.

Zij wordt beschouwd als een van de sterkere vrouwen uit de Russische literatuur, maar daar ga je al: de Franse actrice die haar vertolkt, Clémency Poésy, heeft intense ogen maar zet Natasha hoofdzakelijk neer als een goedlachs, levenslustig meisje zonder de sterk melancholieke inborst die de Russen typeert.

En hoe logisch is het om je moeder steeds met een Frans accent als ‘Maman’ aan te spreken terwijl je broer tegen het Franse leger vecht?

Flonker

De verwikkelingen rondom Natasha en de Bezoechovs en Bolonsky’s wekken in deze opzet de indruk van een dure kwaliteits-soapopera. Liefdes, verstandshuwelijken, overspel, erfgenamen die de verkeerde vrouw trouwen, onmogelijke liefdes, dwarsbomende vaders, begripvolle moeders, intriganten.

Er worden copieuze banketten georganiseerd en de met juwelen volgehangen adel drommen in kostbare avondkleding naar flonkerende feesten, dus al met al is deze serie beslist honing voor de ogen.

Bezinning

Voor het hart had echter veel meer in deze dure co-productie moeten zitten. Naast de verwikkelingen op liefdesgebied zijn er ook personages die Tolstoj niet zonder reden tot bezinning liet komen betreffende oorlogvoeren en de Russische hiërarchie, maar dat komt hier te weinig uit de verf.

Als de sleutelfiguren voor deze bezinningsmomenten, die symbool staan voor de ontwikkelingen is Rusland, waren ingevuld door meer acterende zwaargewichten, hadden de makers met dit budget meer in de buurt kunnen komen van Tolstojs diepte.

3 sterren