Infamous

De fameuze Amerikaanse auteur Truman Capote zocht twee moordenaars op in de gevangenis om hun bekentenissen te horen. Komt dat verhaal bekend voor? Zeker wel.

Met Infamous diende zich weer zo'n merkwaardig geval aan in de filmwereld, waarbij er twee identieke scripts tegelijkertijd worden verfilmd. Alsof een scenarist op een dronken avond zijn mond voorbij heeft gepraat bij een collega die daarna aan de slag ging met andermans idee. Nog vreemder is dat zo'n -tweede- filmproject dan toch doorgang vindt. Later zag Infamous zich bovendien voor de zware taak gesteld om de concurrentie aan te gaan met de gelauwerde voorganger: Philip Syemour-Hoffman won immers een Oscar voor zijn personificatie van Capote in de gelijknamige film.

Emotioneler

Maar wat blijkt. Infamous is een drama dat qua gebeurtenissen weliswaar identiek is aan Capote, maar meer als complementaire productie op het emotionele vlak beschouwd kan worden. Met Toby Jones als Truman Capote krijgen we een man die zichzelf net zo gedoemd vindt als de man op wie hij verliefd is - en dat is een van de twee ter dood veroordeelden, Perry Smith. Capote zocht hen op in de gevangenis naar aanleiding van een krantenbericht over de vierdubbele moord die zij hadden begaan, en wil hun verhaal op papier zetten. Tijdens de gesprekken tussen Perry en Capote ontstaat er een oprechte genegenheid tussen de twee die later overgaat in een desastreuze en onmogelijke liefde.

Dilemma

Dat kregen we niet te zien in Capote. Hoffman's Capote was een schrijver die zowat over lijken ging voor zijn verhaal, Jones ziet zich gesteld voor het duivelse dilemma dat zijn boek pas kan worden uitgegeven als de liefde van zijn leven aan de galg hangt. Het boek, In Cold Blood, werd ,et zo veel dramatiek in het echte leven dan ook een meesterwerk, en dat niveau heeft Capote daarna niet meer kunnen behalen. Met Infamous krijgen we te zien waarom.

Tip de redactie