In de opening schieten ze in 3d op u af: lucht, water, aarde en vuur. Het belangrijkste element ontbreekt echter aan The Last Airbender: spanning.

De tekenfilmserie Avatar: The Last Airbender was een succes op kinderzender Nickelodeon. Begrijpelijk, want het verhaal is niet mis.

De 12-jarige Aang groeit op bij de monniken in het rijk van de luchtnomaden en ontdekt dat hij De Avatar is: een uniek wezen dat de vier natuurlijke elementen kan beheersen. Van hem hangt af of de wereld gered zal worden van de gewelddadige Vuurnatie.

Avatar

Op het succes van de animatieserie volgt nu dus een driedelige life action verfilming. M. Night Shyamalan kreeg de klus toegewezen.

De regisseur, die ooit zo baanbrekend begon met The Sixth Sense en Unbreakable, verloor bijna alle geloofwaardigheid met fiasco's als The Happening. Hij kan wel een inkoppertje gebruiken.

Om voor de handliggende redenen kan de verfilming niet Avatar heten, maar verder volgt The Last Airbender het 'eerste boek' van de animatieserie vrij precies. Katara en Sokka van de Zuidelijke Waterstam vinden onder het ijs een enorme ijsbal.

Zij wekken Aang en zijn trouwe vliegende bizon Appa uit hun honderd jaar durende winterslaap. Het avontuur kan beginnen.

Verlanglijstje

Aang ontdekt dat de wereld inmiddels erg is veranderd. De Vuurnatie heeft een oorlog ontketend. De luchtnomaden zijn uitgemoord. Aang is de laatst overgebleven luchtmeester, de enige die met zijn grote spirituele kracht de lucht kan 'buigen'.

Als hij de rest van de wereld wil redden, is het zaak dat hij snel ook de andere elementen leert beheersen.

Eerstvolgend op het verlanglijstje staat: water. Aang, Katara en Sokka trekken daarom naar de Noordelijke Waterstam, waar Aang les zal krijgen in 'waterbuigen'. De reis is niet zonder gevaren want Prins Zuko, de in ongenade gevallen zoon van Vuurheer Ozai, maakt jacht op De Avatar.

Cgi-toneelstukje

Toegegeven, hier is te hooi en te gras gestolen uit wereldreligies, new-age, computergames en te lang doorgebakken Tolkien, maar het hád kunnen resulteren in een opwindend jeugdavontuur. M. Night Shyamalan maakt er een slaapverwekkend cgi-toneelstukje van.

The Last Airbender is zo saai, dat u genoeg tijd overhoudt om na te denken over waar het misgaat.

Ligt het aan hoofdrolspeler Noah Ringer, die in de film maar een enkele gezichtsuitdrukking ('wijs') bezigt? Ligt het aan het scenario dat hem neerzet als een oninteressante heilige ('Is hier een spirituele plaats waar ik kan mediteren?')?

De houterige dialogen? De vele voice-overs die nodig zijn om het verhaal nog enigszins begrijpelijk te houden? Het stijve acteren?

Tai Chi

Het zou ook de cgi kunnen zijn. Die is namelijk zo slecht is dat je er voortdurend aan herinnerd wordt dat het allemaal maar nep is.

Vooral Aangs unieke gaven blijken een teleurstelling. Als Aang gaat 'luchtbuigen' en 'waterbuigen' kijkt hij heel geconcentreerd en maakt hij eerst een paar trage Tai Chi bewegingen - waarna keer op keer hetzelfde lelijke cgi-effect door de lucht schiet. In China doen bejaarden Tai Chi bij wijze van ochtendgymnastiek. Dit is net zo spannend om naar te kijken.

Heeft het zin om The Last Airbender de grond in te schrijven? De film eindigt met een cliffhanger, en Shyamalan heeft de contracten voor de volgende delen (aarde en vuur) al binnen. De kwade Prins Zuko heeft gewoon gelijk: 'Don't kill The Avatar! He will just be reborn again.'

In 84 zalen