Tegenvallende thriller waarin Leonardo DiCaprio het mysterie rond een verdwenen patiënt op een gevangeniseiland onderzoekt.

Met Robert de Niro maakte Martin Scorsese tussen 1973 (Mean Streets) en 1995 (Casino) acht films, waaronder klassiekers als Taxi Driver en Raging Bull.

Met Leonardo DiCaprio is Scorsese inmiddels halverwege dat aantal: Shutter Island is hun vierde samenwerking, na Gangs of New York, The Aviator en The Departed.

Gevangeniseiland

Shutter Island, is een thriller en dus een genrefilm, en als uitstapje te vergelijken met de Cape Fear die Scorsese met De Niro maakte. Ook in Shutter Island wordt geen effect onbenut gelaten, van flashbacks tot pompeuze muziek.

En ook de locatie is extreem: een eiland waarop anno 1954 gestoorde criminelen worden opgesloten, en waar niet alleen het weer flink kan spoken.

Niet platspuiten maar praten

DiCaprio speelt Teddy Daniels, een US Marshall die met zijn collega Chuck Aule (Mark Ruffalo) op weg is naar het eiland, om een vermissing te onderzoeken. Op Shutter Island experimenteert doctor Crawley (Ben Kingsley) met nieuwe genezingsmethodes: niet platspuiten maar praten met de patiënt, zoals hij zijn gevangenen noemt.

Maar dat verklaart nog niet hoe kon een moordenares uit haar cel kon ontsnappen.

Trauma’s

Er is wel meer onverklaarbaar op het eiland, dat door een naderende storm steeds minder begaanbaar wordt. Het onderzoek wordt ook belemmerd doordat Daniels gekweld wordt door flashbacks uit zijn traumatische verleden.

Eerst was hij bij de bevrijding van Dachau, en later is ook nog zijn vrouw verongelukt. Je zou voor minder hoofdpijn en nachtmerries krijgen.

Hitchcock

Het onderzoek neemt voortdurend nieuwe bizarre wendingen, net als de film zelf. Aanvankelijk zijn die nog vermakelijk, al was het maar doordat Scorsese zijn stijl met achtergrondprojecties en dergelijke aanpast aan de periode waarin de film speelt: de jaren vijftig van paranoïde thrillers van Hitchcock.

Sjiek spookhuisverhaal

Maar uiteindelijk neemt Shutter Island een bocht te veel: de clou van de thriller is onwaarschijnlijk én voorspelbaar tegelijk. Dat mag je verwachten van een B-film, maar is Scorsese onwaardig.

En als hij een lekkere B-film met een A-cast had willen maken, had hij het langgerekte slot drastisch wel mogen inkorten. Shutter Island pretendeert The Shining te zijn, maar is niets meer dan een sjiek spookhuisverhaal.

In 50 zalen