Un Prophète - Jacques Audiard

Felrealistisch Frans gevangenisdrama waarin een jonge Arabier zich staande probeert te houden. Veelbekroond, genomineerd voor Oscar.

Zelfs als Martin Koolhoven het met Oorlogswinter had geschopt tot de laatste vijf genomineerden had hij een zware kluif aan de concurrenten gehad.

Een van de twee favorieten is Das Weisse Band, vorig jaar winnaar van de Gouden Palm in Cannes. De andere favoriet, Un Prophète, won op datzelfde festival de officieuze tweede prijs.

Claustrofobisch

Un Prophète, dat ook op het filmfestival van Rotterdam draaide, is al net zo heftig en felrealistisch als Gomorra, een van de publiekstrekkers van het vorige Rotterdamse festival.

Maar Un Prophète is zo mogelijk nog deprimerender en meer claustrofobisch, aangezien vrijwel de hele film zich afspeelt in een gevangenis.

Groentje

Centraal personage is Malik (Tahar Rahim), een jonge Arabier die aan net begin van de film in de bak belandt. Daar moet hij routineuze maar daarom niet minder vernederende fouilleringen ondergaan.

Het bankbiljet dat hij naar binnen wilde smokkelen raakt hij kwijt aan de bewakers; zijn gymschoenen moet het groentje afgeven aan medegevangenen.

Baardapen

Malik zal zich moeten aansluiten bij een bende, wil hij de zes jaar die hij kreeg overleven. Hij kan bescherming krijgen van een bende Corsicanen die onder leiding van ‘godfather’ César (Niels Arestrup) de dienst uitmaken in de bak.

Moet Malik wel een Arabische tegenstander uit de weg werken, want aan deze ‘baardapen’ hebben de Corsicanen een bloedhekel.

Ondraaglijk

Malik, zelf Arabier, voert met een roestig scheermesje het vuile klusje uit, wat resulteert in een reeks bijna ondraaglijke scènes.

Zijn daad levert hem wel de bescherming van de Corsicanen op, al neemt hun invloed in de gevangenis in de loop der jaren af, omdat er steeds meer Arabieren in de cel belanden. Malik laveert behoedzaam tussen de twee groepen.

Intens

Un Prophète bevat alle clichés van de gevangenisfilm – corruptie, ruilhandel, bendes die de dienst uitmaken – maar stijgt door zijn realistische aanpak ver boven die clichés uit. D

e intense film biedt geen fraai beeld van het Franse gevangeniswezen, waar een crimineel slechts nieuwe streken leert. Maar het slot biedt een sprankje hoop.

In 26 zalen