Jelle Brandt Corstius snapt recensies niet

Jelle Brandt Corstius heeft geen boodschap aan recensies. Volgens de schrijver en presentator moet je een goed idee gewoon uitvoeren en je daarbij niets aantrekken van anderen.

"Daarom begrijp ik recensies ook niet - wat kan mij het schelen wat één persoon van het boek vindt?", vraagt Brandt Corstius zich af in gesprek met de Volkskrant.

Deze week verscheen het boek As in tas van Jelle Brandt Corstius, waarin hij de moeilijke relatie met zijn in 2014 overleden vader, de schrijver, columnist en P.C. Hooft-prijswinnaar Hugo Brandt Corstius, beschrijft.

Jelle besloot in 2014 een fietstocht te maken naar de Middellandse Zee, om daar een deel van de as van zijn vader uit te strooien.

Herinneringen

In As in tas beschrijft hij de tocht en denkt hij terug aan zijn vader. De herinneringen aan zijn vader zette hij echter pas later op papier.

"Als je het boek leest, lijkt het alsof ik tijdens het fietsen enorm heb gefilosofeerd over mijn vader en het leven. Dat wílde ik ook; ik was in de war en greep die tocht aan als manier om mijn gedachten te ordenen. Maar uiteindelijk heb ik tijdens die reis drie keer aan mijn vader gedacht, als het niet minder is."

Lijk

Brandt Corstius heeft het schrijven van het boek niet gebruikt om de moeizame band met zijn vader te doorgronden.

"Ik denk niet dat dat kan. Een voorbeeld: een paar jaar geleden liepen we samen over het strand bij Petten, toen ik een politieagent zag, gebogen over een dood lichaam. Ik riep tegen mijn vader: een lijk! Ik schrok, zoals iedereen zou schrikken, maar mijn vader reageerde niet op wat ik zei en wees naar de dijk, waar iemand overheen fietste. Dat vond hij er grappig uitzien. Ik voelde me eenzaam: hij zou mijn universum nooit betreden, en ik dat van hem ook niet."

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter
Tip de redactie