Lowlands 2009 rondt theatraal af

BIDDINGHUIZEN – Na drie dagen Lowlands is het zondagavond op het terrein goed zoeken naar mensen die nog fris en fruitig zijn. Drie dagen bandjes kijken op een paar uur slaap per nacht op een lawaaiige camping gaat je niet in de koude kleren zitten.

“I promise to shake my dick as hard as I can”, belooft Jesse Hughes van Eagles of Death Metal in de Alpha-tent. Dat hij daarvoor niet zijn vriend Josh Homme, die gisteren nog de Grolsch met zijn nieuwe project Them Crooked Vultures onveilig maakte, heeft meegebracht maakt het publiek niets uit.

Hughes geeft toe samen met zijn vrienden van Arctic Monkeys zo stoned als een garnaal te zijn geworden. Het optreden van de band is zoals je zou verwachten: vies, vuig en pure rock & roll. Gelukkig doet Jesse Hughes het allemaal voor de 'ladies'.

Florence & The Machine

Het is hard gegaan voor Florence en haar band The Machine. De verwachtingen voor haar optreden zijn dan ook hoog en Florence Welch voldoet er nog aan ook.

Welch heeft namelijk live ook een dijk van een stem die ietwat doet denken aan die van Amy MacDonald en zal voor velen ongetwijfeld de verrassing van het festival zijn.

Whitest Boy Alive

Het weer heeft zijn uitwerking op de bezoekers bij The Whitest Boy Alive, waar de sfeer loom en gemoedelijk is. Ook de band zelf heeft het warm, maar lacht zich tegelijkertijd een breuk om het uitermate lullige bureauventilatortje dat de organisatie aan heeft laten rukken om verkoeling te bieden.

Het viertal heeft er zo’n zin in dat ze doodleuk tien minuten eerder beginnen: “dan krijgen jullie gewoon een paar liedjes extra.” Frontman Erland Øye weet ondanks zijn nerdy voorkomen stiekem best hoe hij zijn fans moet vermaken en het publiek in de Bravo kan er weer een plusje voor deze editie van Lowlands bij zetten.

Bloc Party

De heren van Bloc Party gingen uit hun dak toen ze zagen dat er een pretpark naast het Lowlands terrein te vinden was en kwamen dan ook vers uit de achtbaan het podium op. De publiekslievelingen van de indierock zit de Alpha-tent als gegoten.

De muzikanten blijven met opvallend gemak een hele set lang boeien. Natuurlijk gaan de handen wat harder op elkaar voor Hunting For Witches en Banquet, maar de rest van de nummers zit zo goed in elkaar dat de verveling geen kans krijgt toe te slaan.

Thursday

We zullen het obligate grapje met betrekking tot de band Thursday maar gelijk even maken: het is vandaag natuurlijk zondag en geen donderdag. Ha ha. Minder grappig en zelfs uitermate treurig is het feit dat er op de band in de India-tent slechts drie man en een paardenkop zijn afgekomen.

Misschien is dat uiteindelijk maar beter ook. De set van de post-hardcore-rockers uit New Jersey wordt jammerlijk geplaagd door problemen met het geluid en de heren laten geen bijster goede indruk achter.

Na de eerste paar nummers moet zanger Geoff Rickly het publiek een paar minuten bezighouden omdat er wat aan het geluid gerommeld moet worden. Verder dan het laten nazingen van wat oh’s en ah’s komt hij echter niet.

Ook muzikaal is het niet hoogstaand. Nummers van de meest recente plaat Common Existence worden afgewisseld met wat oud werk, maar los komt het nergens. Dit is in een kleine club vast heel leuk, maar op een tent in Lowands slaat het jammerlijk dood.

The Maccabees

The Maccabees mogen in de Charlie het publiek opwarmen voor de Arctic Monkeys en dat doen ze goed.

Met hun dansbare onvervalste indie brengen ze het publiek in extase. De band heeft een twijfelachtige live- reputatie maar op Lowlands maken ze dit ruimschoots goed.

Grace Jones

Grace Jones valt een fluitconcert en een ‘boe’ schreeuwende tent ten deel als haar show vijftien minuten later dan gepland begint. De onvrede is echter meteen vergeten als Jones vanaf een stellage op het publiek neerdaalt, in een zwart stoeipakje, op ongezond hoge hakken en met een enorme pluim op haar hoofd.

Een reeks garderobewisselingen en een partij hits later staat de hele Grolsch op zijn kop. Ballonnen en confetti dalen neer uit het plafond. Toppunt van de show is het moment waarop Jones, tijdens haar hit Pull Up to the Bumper, langs het publiek loopt en even bij een fan blijft hangen om enthousiast een hijs van zijn joint te nemen.

Uiteraard gaat de diva niet naar huis zonder toegift en het publiek krijgt nog de jaren ’80 kraker Slave To The Rhythm en het recentere Hurricane (Cradle To The Grave). Dat laatste nummer doet Jones terwijl ze om haar middel constant een hoelahoep in beweging houdt, een gegeven dat net zo bizar en onwerelds is als de rest van haar extraverte en ‘over-the-top’ optreden.

Zo'n theatraal optreden als dit is op een festlval als Lowlands, waar ook flink wat aandacht voor theater, kunst en film is, zeer gepast. Het was het extra kwartier wachten op Jones meer dan waard. Een gemiste kans voor alle indiekids die bij de Arctic Monkeys stonden.

Arctic Monkeys

De officiële afsluiting van de avond is aan de inmiddels toch al niet meer zo heel erg jonge honden van Arctic Monkeys. Het nieuwe album Humbug is de best verkopende plaat op het Lowlands-terrein, maar het publiek loopt bij de live show nog niet echt warm voor het nieuwe materiaal. De band begint met een reeks nieuwe nummers, waardoor het optreden een moeilijke start kent.

Het terrein bij de Alpha-tent is voor Arctic Monkeys bij lange na niet zo vol als het ’s middags staat voor Snoop Dogg, wat de vraag doet rijzen of de Britten wel zo’n goede afsluiter zijn. De band is muzikaal gezien dan wel volwassener geworden, nu de hype overgewaaid is zal het viertal toch echt moeten gaan bewijzen een waardige publiekstrekker te zijn.

Lowlands 2009 zit er qua bandprogrammering op, maar op het festivalterrein kan bij verschillende dj’s nog tot in de vroege uren van maandagochtend doorgefeest worden. Het bleef nog lang onrustig in Biddinghuizen.

Lees alles over Lowlands 2009 op onze special.

Lezersfoto's

Bekijk lezersfoto's van Lowlands op NUfoto.nl