AMSTERDAM – Na hitje America ging het hard met het Engels/Zweedse Razorlight. De band trok volle zalen formaat HMH en speelde de festivals plat. Nu hebben de mannen gekozen voor een kleinere clubtour door Nederland.

Razorlight in Paradiso Fotoserie

De vier komen juist terug van een intensieve tour door Australië met Kaiser Chiefs. Dat heeft blijkbaar zijn tol geëist, want een groot deel van de geplande interviews met zanger Johnny Borrell is afgelast wegens stemproblemen.

Naar eigen zeggen hebben de mannen toch zin in het optreden in de Amsterdamse Paradiso, het laatste optreden van de korte Nederlandse tour. Dat straalt er echter in het begin niet vanaf.

Skinny jeans

Borrell, niet meer in traditionele witte outfit maar nog steeds in goede skinny jeans, doet zijn best. Zijn heupen zitten nog steeds goed los, maar pas tijdens In the Morning lijkt publiek en band het wat meer naar zijn zin te krijgen.

De rookmachines draaien vanavond overuren, het lijkt wel of we bepaalde dingen beter niet kunnen zien. Misschien is het de toetsenist die eigenlijk niet bij de band hoort. Weggemoffeld in een hoekje mag hij af en toe wat achtergrondkoortjes zingen. Jammer, want het voegt wel degelijk wat toe en hij verdient best een plaatsje op de voorgrond.

Klik

Hoe hard de band het ook probeert, Razorlight lijkt de klik maar niet te maken met het overwegend oudere publiek. Borrell zweet, maar het baat niet. Echt verpletterd worden we niet. Nummers als Stumble and Fall, North London Trash en topper van het eerste album Golden Touch worden niet uitbundig genoeg meegezongen.

Toch heeft Borrell even een momentje met zijn publiek. Tijdens Before I Fall to Pieces krijgt hij de handjes op elkaar en hij wordt wat losser tijdens In the City, zo kennen we hem weer. Tijdens laatste single Wire to Wire verschijnen er zelfs wat sfeervolle aanstekers in de lucht en krijgt Borrell de zaal stil.

Spraakzaam

De band is niet erg spraakzaam vanavond, af en toe vraagt Borrell hoe het gaat en kondigt hij een nummer aan. Bassist Carl Dalemo krijgt soms ook de eer.

Het nummer dat het in Nederland het best deed, America, wordt al wat uitbundiger ontvangen dan de rest. Toch is juist tijdens dit nummer te horen dat Borrell een kraakje in zijn stem heeft, de hoge uithalen haalt hij gewoon niet.

Uitsmijter

Somewhere Else had waarschijnlijk de uitsmijter voor de toegift moeten worden, maar is het net niet. Eigenlijk is het hele optreden dat, nèt niet. Hoe hard de band het ook probeert, het publiek wil op een enkeling na, dat voor een hilarisch beeld zorgt, maar niet mee.

De toegift knalt er ook al niet uit, al is Vice nog zo'n alleraardigst nummer. Misschien is Razorlight toch meer een festivalband. Grote kans dat we ze daar deze zomer nog eens zien.