Vervelende voetbalsupporters

Het is twee maanden geleden dat ik me opwond over slechte manieren op internet. Opnieuw ben ik in opperste staat. Door Jurryt van de Vooren / Sportgeschiedenis Weblog.

Sinds 1998 dwarrel ik over internet om er te schrijven over sportgeschiedenis. Dondert niet wat, als het maar leuk is. Voetbal, schaatsen, Olympische Spelen, kaatsen, atletiek, politiek – en dan ook nog plaatjes erbij. De laatste jaren trekken die berichten op NU.nl en het Sportgeschiedenis Weblog zo'n vijf- tot tienduizend bezoekers per dag. Ik ben blijkbaar niet de enige, die het leuk vindt.

Zou je denken, want er is een groot verschil tussen schrijven over voetbal en iets anders. Bij het eerste wordt mijn digitale eeltlaag op de proef gesteld, waar bij andere berichten de reacties meestal van een hoog niveau zijn.

Maar in de voetbalwereld tellen behoorlijke manieren niet en voelen bedplassertjes zich geroepen de meest absurde en onbeschofte comments te schrijven. Waarin mij beloofd wordt dat ik op mijn bek word getimmerd, dat ik een tyvusAmsterdammer ben, en meer van dit soort hoogstandjes.

Zak er maar in, denk ik dan. Ik was er namelijk drie jaar geleden in Griekenland al achtergekomen wat het verschil is tussen voetbal en andere sporten. Na de fantastische Olympische Spelen in Athene speelde een week na de slotceremonie het Griekse voetbalelftal tegen Albanië. Deze twee landen kunnen elkaar niet uitstaan en dus was het een beladen wedstrijd.

Ik heb deze pot bekeken op het eiland Hydra en zag hoe snel de spanningen opliepen. Vooral toen Griekenland die wedstrijd verloor was het ineens niet meer gezellig.

Waar de weken ervoor één groot Grieks sportfeest was geweest, sloeg dit onmiddellijk om en werd zelfs een Albanees vermoord. Niet bij mij op Hydra gelukkig, maar toch ging ik wat eerder die avond mijn hotelkamer op om te voorkomen dat ik in een gevecht belandde. Want die sfeer hing heel duidelijk en akelig in de Griekse voetbalwereld.

Schelden en tieren

Je hoeft niet in verre, vreemde landen in een hotelkamer te zitten om te ontdekken wat er een hoop idioten rondlopen rond de voetballerij. Bij het minste of geringste gaan alle remmen los als er ergens op het net een artikel verschijnt over iemand zijn favoriete clubje. Het is een tendens, die we doorgaans niet zien bij willekeurig welke andere sport dan ook.

Veel voetbalsupporters geven zichzelf alle vrijheid om onbeschofter dan onbeschoft te worden. Voor mij bestaat er echter geen vrijheid zonder verantwoordelijkheidsbesef en dus neem ik al dat voetbalgetier aan voor lief en probeer het te negeren.

Alleen al het feit dat dit soort reacties anoniem of onder een andere naam wordt geplaatst geeft aan met wat voor structurele lafbekken we van doen hebben. Iemand die voor zijn mening durft te staan, schrijft onder zijn eigen naam.

Meldpunt tegen racisme

Mijn humeur werd er niet beter op toen ik er deze week stomtoevallig achterkwam dat er naar aanleiding van mijn artikel Ajax en de joden door het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap melding was gemaakt van antisemitisme bij het Meldpunt Discriminatie Internet. Dat is een maand geleden gebeurd en mij was niets bekend van die melding!

(Bij dat bericht over Ajax en de joden stond trouwens een Google-advertentie van Feyenoord Hooligans, een of andere kledinglijn! Zo'n advertentie wordt automatisch aangeleverd en was in dit geval op zijn zachtst gezegd volkomen ridicuul. Niet alleen omdat het bij een stuk stond over Ajax en de oorlogsjaren, maar ook omdat nog geen week eerder Nancy in puin was geslagen door dit soort types.)

Even belletje-belletje doen met het Kerkgenootschap en dat leverde een discussie op over het plaatsen van artikelen op een weblog en de reacties, die dit soms losmaakt. "Daar ben ik niet voor verantwoordelijk", vond ik, maar het Genootschap had goede argumenten er anders over te denken. Een dag later voerde ik dezelfde discussie met het Meldpunt.

Plechtige verklaringen

"Je wilt niet weten waarvoor ik allemaal ben uitgemaakt", verklaarde ik plechtig in beide gesprekken. "Maar toch laat ik het staan, want de wereld wordt er niet beter van als ik het weghaal."

"De wereld wordt er ook niet beter van als je het laat staan", verklaarde mijn gesprekspartners even plechtig en dat is waar. En toch haal ik het nog steeds niet weg, ook niet als er opnieuw ellende wordt uitgestort in onze commentbox. Zak er maar in, denk ik nog steeds.

Ik ben Balkenende niet!

Tijdens die discussies kwamen we wel zo ver om na te denken over een publiek debat over vrijheden en verantwoordelijkheden van een weblog. Ik doe mee, want dat mag er wel eens van komen – niet alleen over voetbal, maar in het algemeen. En dan niet om voor de vierduizendste keer uit te roepen dat er Normen en Waarden moeten komen om daarna met een leeg gevoel van schijntevredenheid in bed te stappen. Ik ben Balkenende niet!

Het zal nog wel even duren voor het zover komt, dus tot dat moment scheldt iedereen maar in zijn comments. Het zal me een rotzorg zijn en ik voel me er niet verantwoordelijk voor.

Kom maar op!. Een inhoudelijke bijdrage wordt trouwens ook op prijs gesteld. Heel erg, zelfs.

P.S. Het Meldpunt heeft de melding van NIK niet in behandeling genomen.

Tip de redactie