Koning der zuigers

Frans Bromet is weer op pad. Hoed u tijdens het boodschappen doen voor een besnorde man met een camera op zijn schouder. Door Paul de Lange.

Zuigen is een vak apart. Doorvragen op een confronterende, zeurderige en tegelijkertijd argeloze toon kan spannende televisie opleveren. Ferry Mingelen kan het, maar die heeft te maken met politici die helemaal suf gemediatraind zijn. Hugo Borst kan het, maar zijn zwakte is dat hij regelmatig zelf geïrriteerd raakt. Zo niet de koning onder de zuigers: Frans Bromet.

Gezuig

Onverstoorbaar onderwerpt Bromet sinds begin jaren negentig Nederlanders in uiteenlopende programma's aan zijn gezuig. Dat begon met Buren, waarin hij ruziënde buren apart van elkaar ondervroeg. Al snel ontwikkelde hij in dat programma zijn interviewstijl.

Bromets eerste paar vragen komen altijd onschuldig over. Het is meer zijn zeurende toon dan de vragen zelf die de geïnterviewde onderhuids klaarstoomt om onvermoede dingen los te laten. Als de bewoners in Buren bijvoorbeeld een beetje op gang waren gekomen met foeteren, kwam onvermijdelijk Bromets vraag: 'en die wonen naast u?' Zelden was hun antwoord, 'ja allicht', vaak was het effect een extra trapje razernij. En ontvouwden ze voor ze er erg in hadden hun diepere roerselen.

De Winkelwagen

Hetzelfde recept past Bromet toe in De Winkelwagen. Met een camera op de schouder wacht hij bezoekers van een supermarkt op bij de kassa: 'mag ik even in uw winkelwagentje kijken?' Als dat mag, gaan de eerste vragen steevast nergens over. 'U heeft brood gekocht, zie ik?' 'Dus u bent wel een liefhebber van brood?'

Playboy

Voor de supermarktbezoeker het beseft, heeft hij Bromet toestemming gegeven mee te gaan om te kijken wat hij 'gaat doen met de boodschappen'. Zo ook de bouwvakker die in zijn pauze een Playboy koopt. 'Koopt u die voor de blote dames?' 'O, wat voor verhalen staan er in dan?' 'Over hoe je beter een vrouw kunt verwennen?' 'En hoe doe je dat dan, een vrouw beter verwennen?' Drie vragen verder heeft Bromet de bouwvakker aan de praat over zijn ernstige vorm van ADHD.

Het is knap hoe Bromet onder het mom van kijken in het boodschappenwagentje in no time van zomaar iemand een portret weet te maken. Een portret dat dieper gaat dan het koopgedrag dat de aanleiding vormde, maar geen moment ranzig wordt. En het blijft een verademing dat Bromet zo'n beetje als enige in televisieland niets voorbereidt of plant: alles wat gebeurt is echt.

Uitspelen

Toch mist er iets aan De Winkelwagen. Bromet kan door de opzet van het programma geen partijen tegen elkaar uitspelen. Of het nou gaat om ruziënde buren, verbouwende gezinnen of stelletjes die samen een financieel huishouden voeren: Bromet is op zijn best als hij de partijen eerst apart neemt en daarna met elkaars uitlatingen confronteert. Door dat gemis wordt De Winkelwagen, hoewel regelmatig grappig en soms ontroerend, geen moment echt spannend.

Dokusoap: De Winkelwagen, NCRV, Nederland 2, woensdag 19.25 uur

Tip de redactie