Links worstelt met haar eigen gelijk. De hectiek rond Wijnand Duyvendak laat dat zien. Vroeger klonk alles wat links was logisch in de oren. Links stond voor wijsheid. Voor gelijkheid. En toen kwam Pim Fortuyn. Door Marcel Duyvestijn.

Foto:  ANP

Hij was flamboyant. Charismatisch. Spreekbuis van morrend Nederland. Als je je echter meer in Fortuyns standpunten verdiept, zie je dat hij eigenlijk veel linkser was dan je zou denken.

Pim roerde problemen aan die iedereen raakten. Waarom moeten onze oudjes wegrotten in hun eigen luiers? Waarom moet een moslimvrouw een paar meter achter haar man lopen? Wat de PvdA had moeten roepen over volksverheffing en emancipatie, riep Pim.

Wouter

Wouter Bos weet dat. Wouter had bewondering voor het orakel uit Rotterdam. Ook hij ziet in dat de PvdA niet weet hoe een gemiddelde allochtoon eruit ziet. Daarentegen sprak Fortuyn de legendarische woorden: "Of ik Marokkanen ken, mevrouw? Ik neuk met ze."

Hij etterde. Hij wurmde. Hij irriteerde. Links haatte hem. Achteraf hadden we blij moeten zijn dat Pim Fortuyn zo luid aan de bel trok met al die linkse thema's.

Links heeft namelijk veel bereikt. Abortus. Homohuwelijk. Sociale vangnetten. Evenredige verdeling van inkomen en kennis. Allemaal waar. Maar het zou Links sieren als ze ook toegeven dat ze er regelmatig naast zitten.

Verrijking

Dat de multiculturele samenleving niet voor iedereen een 'verrijking' is bijvoorbeeld. Dat de onderwijshervormingen vooral de zwakkere leerling treft. Dat de hypotheekrenteaftrek - bedoeld om arme mensen aan een koophuis te helpen - de huizenprijzen heeft opgedreven en vooral de rijke huizenbezitter bevoordeelt. Allemaal voorbeelden die in oorsprong de verworpene der aarde moest helpen, maar nu het tegendeel doen.

Linkse thema's en Pim Fortuyn. Heerlijk. Pim - die aan de sperma van zijn vriendjes kon proeven wat voor Whiskey ze hadden gedronken - zou nooit premier geworden zijn. Hij ontbeerde een samenbindend vermogen en zou nooit tolereren dat ook andere mensen aan zijn touwtjes zouden trekken.

Roeptoeter

Nee. Pim was een roeptoeter. Hij zette mensen aan het denken door met zijn piemel uit de broek te lopen. Als je er over nadenkt, had hij wel iets weg van Gerard Reve, ook zo'n verschoppeling, ook een katholiek. Ook Reve haatte het gelijkhebberige links.

Ooit was Fortuyn een marxist. Aan het einde van zijn leven was hij rechts, volgens velen zelfs extreem rechts. Maar was Pims wake-up call niet gewoon hartstikke links? Opkomen voor vrijheden. Strijden tegen achterlijkheden. Opkomen voor zwakkeren.

Toen Pim overleed, zat ik in een bubbelbad. Toen Wijnand Duyvendak politiek dood ging, stond ik onder de douche. Druppels gleden links en rechts van mijn lichaam. Pim en Wijnand. Allebei provocateurs. Allebei linkse strijders. Allebei getaart.

www.liefdevollid.nl