Meer subsidie voor de commerciële pers!

Het is van tweeën een. Of de overheid houdt op de mediamarkt te verstoren met de STER, of de overheid geeft meer subsidies aan commerciële organisaties. Door Arjan Dasselaar.

Foto:  ANP

‘Commerciële media blijken sneue bedelaars’, schreef GeenStijl gisteren. Daarmee verwees het Roze Weplok naar de subsidies die het Stimuleringsfonds voor de Pers (SvdP) had uitgedeeld aan tal van mediaorganisaties, waaronder ook een paar commerciële media.

Dat is op het eerste gezicht inderdaad heel raar. Waarom moet bijvoorbeeld RTL Nieuws 92.500 euro ontvangen voor een onderzoeksjournalistiek project?

Of Wegener 140.000 euro voor een nieuwssite die gemaakt wordt samen met een journalistiekopleiding? (Nota bene: RTL Nieuws is een van mijn klanten.)

Voorspelbare afkeuring

De voorspelbare kreten van afkeuring lijken daarom ook best te billijken. Ik zeg ‘lijken’, want het verhaal is iets gecompliceerder. Bedrijven die geld vragen aan het Stimuleringsfonds hebben wat mij betreft volkomen gelijk. En wel hierom.

Ik heb eerder al geschreven dat als de overheid een markt verprutst, zoals is gebeurd met de telecommarkt, diezelfde overheid er ook voor verantwoordelijk is om een situatie te creëren waarin een vrijemarktsituatie zoveel mogelijk wordt gesimuleerd.

Geen vrije mediamarkt

Dat nu is ook hier het geval. Je kunt de mediamarkt in Nederland onmogelijk ‘vrij’ noemen. De markt wordt in grote mate verstoord door de overheid.

Niet alleen omdat de grotendeels met belastinggeld betaalde publieke omroepen ook nog eens advertentieruimte verkopen, en daarmee dus klanten weghalen bij commerciële zenders en kranten, maar ook omdat de overheid zelf een grote journalistieke werkgever is.

Overheid als mediawerkgever

Met dat laatste doel ik niet alleen op de NOS, maar op de vele investeringen die de overheid stopt in eigen blaadjes en informatiesites. Gaat u maar eens bij vakbladen vragen wat ze precies vinden van de overheid die inmiddels optreedt als grote uitgever.

Ik heb me dan ook nooit bezwaard gevoeld om bij het Stimuleringsfonds subsidie aan te vragen. De ene keer overigens met meer succes dan de andere keer. (Wees gerust, dat heeft u geen cent gekost, want hoewel twee van mijn aanvragen zijn toegewezen, heb ik nooit van die budgetten gebruik gemaakt.)

Net zo veel als STER

Het is dus niet de vraag of er zoiets als een Stimuleringsfonds moet bestaan, maar hoeveel geld ze te verdelen moeten krijgen. Minstens zo veel als de STER elk jaar van de advertentiemarkt weghaalt, zou ik zeggen. Dat is 214 miljoen.

Gechargeerd? Ja, een beetje wel. Want hoewel ik elk bedrijf, juist eentje dat zo veel mogelijk winst wil maken, snap als het bij het Stimuleringsfonds aanklopt voor wat in feite compensatie is voor concurrentievervalsing, maakt het huidige systeem de overheidsinvloed natuurlijk nog groter.

Immers, de overheid verstoort eerst de markt en treedt vervolgens nog een keer verstorend op door te bepalen welke media een extra zetje in de rug verdienen.

Terugtrekking

Beter zou het natuurlijk zijn dat de overheid werk zou maken van een systematische en onherroepelijke terugtrekking van de mediamarkt. Maar dit is Nederland. Alle veranderingen hier gaan zo traag dat we het terugschroeven van het kunstbudget naar 2005 al een enorme revolutie vinden.

Dus ik maak me geen enkele illusie dat er qua mediabeleid echt wat gaat veranderen. Dat maakt commerciële organisaties die subsidie aanvragen geen bedelaars, maar realisten die subsidies behandelen voor wat ze zijn: verkapte belastingteruggaves.