De strijd om netneutraliteit lijkt gewonnen. Niets is minder waar. En ook als straks de Telecomwet de vrijheid van internetinformatie hopelijk garandeert, is het nog geen tijd om te rusten. Door Arjan Dasselaar.

Het leek wel de uitslag van de finale om de landstitel tussen Ajax en FC Twente: de reacties op Twitter na het bericht dat minister Maxime Verhagen de Telecomwet gaat aanpassen om netneutraliteit te garanderen.  (Zie de vorige columns over dit onderwerp.)

KPN- en Vodafone-medewerkers, maar ook anderen die dicht tegen de telecomindustrie aanschurken, konden hun teleurstelling niet verbergen. Behalve slechte verliezers waren er ook onsportieve winnaars: mensen die deze nederlaag voor de telecommaatschappijen aangrepen om wat oud zeer te spuien.

Karma van een berenhuid

Onverstandig. Ik geloof niet in karma, maar wel in het principe dat je dierenhuiden pas op marktplaats.nl moet aanbieden nadat je eerst succesvol wat zoogdieren gevild hebt.

Het is nog te vroeg voor een feestje. Juridisch gezien zijn we deze week nauwelijks een stap verder dan vorige week. Maxime Verhagen heeft weliswaar beloofd de Telecomwet aan te passen, maar de exacte formulering van die aanpassing moeten we nog afwachten.

Lobby nog niet opgegeven

Het is daarom dat de telecommaatschappijen hun lobby nog niet hebben opgegeven. Donderdag nog stond er een huilverhaal in De Telegraaf, waarin het telecombedrijf Ericsson kritiekloos de gelegenheid werd geboden te klagen over vermeend geldgebrek in de telecomsector.

Los van de nog altijd aanzienlijke winsten bij bedrijven als KPN en Vodafone: dat is de stroman die in deze discussie maar blijft terugkomen. Het respecteren van netneutraliteit verbiedt KPN noch Vodafone om de prijzen van mobiel internet te verhogen. Ze kunnen bijvoorbeeld per megabyte gaan afrekenen, dan wel hun flatfee-bundels in prijs verhogen.

Lobbycampagnes: net ijsbergen

Voor lobbycampagnes geldt hetzelfde als voor ijsbergen: het meeste zie je niet, maar je kunt er toch flink wat last van hebben. Dus ik ga er vanuit dat onze volksvertegenwoordigers, maar ook de ambtenaren op het ministerie van Economische Zaken die het netneutraliteitswetsvoorstel moeten opstellen, zijn bestookt met zeker tien keer zoveel zielige verhalen.

Nu zal minister Maxime Verhagen vast van plan zijn om niet opnieuw ruzie te krijgen met de Tweede Kamer, en heb ik geen reden om te twijfelen aan de integriteit van ons ambtenarenkorps. Maar evenmin is het verstandig om lichtvaardig te doen over de kundigheid van de meeste lobbyisten. Als die niet af en toe succes boekten voor hun klanten, zouden ze geen bestaansrecht hebben.

Rare toevoeging

Dus wie weet of er straks niet toch een rare toevoeging opduikt in het wetsvoorstel van Verhagen. En zelfs als dat allemaal goed gaat, is het gevecht niet ten einde. Telecommaatschappijen is er veel aan gelegen de netneutraliteit te kunnen schenden. Ze gaan dus vast andere trucs proberen.

Daar is geen oplossing voor anders dan waakzaam blijven. Het massale verzet op internet toen bleek dat de telecommaatschappijen netneutraliteit wilden gaan schenden, heeft zeker geholpen bij het vasthouden van de aandacht van de Tweede Kamer. De vraag is of dat verzet opnieuw gemobiliseerd kan worden.

Waakzame Tweede Kamer

Het zal namelijk ook in de toekomst nodig zijn om diezelfde Tweede Kamer te blijven bestoken met onze zorgen over digitale vrijheden. En eigenlijk is dat niet meer dan terecht. Als zaken als netneutraliteit ons niet genoeg kunnen schelen om ze kritisch te blijven volgen, zijn we ze misschien ook niet waard.

Daarom sluit ik deze column af niet met mijn eigen woorden, maar die van de Ierse advocaat John Philpot Curran:

"It is the common fate of the indolent to see their rights become a prey to the active. The condition upon which God hath given liberty to man is eternal vigilance; which condition if he break, servitude is at once the consequence of his crime and the punishment of his guilt."