Herder

Ha, dacht Henk Bleker, als we toch de komkommertijd ingaan, dan weet ik nog wel een kunstje. Eindelijk is het geregeld: subsidie voor schaapherders. Door Peter Wierenga.

Foto:  ANP

Daar kan ik zo blij van worden, een herder. Zo’n domweg gelukkig grazende meute in het Hollandse landschap, en dan zo’n stoere verweerde man erbij.

Is niet niks hoor, zo mocht ik zelf ondervinden, bij een uitje van De Pers (de beruchte demo schapenhoeden die de financiële nekslag betekende). Zo eenvoudig als het eruit ziet, zo moeilijk is het. Heerlijk eigenwijze dieren. En het knappe is, dat ze dat eigenwijze onderling zo feilloos afstemmen.

Subsidie dus, voor speciale rassen.

Geroerd

Het meest werd ik nog geroerd door het detail dat de subsidie mogelijk is omdat Brussel schapenhoeden erkent als economische activiteit. Nee dan snap je wel waarom de eurozone synoniem staat voor crisis in plaats van innovatie.

Economische activiteit. Noodgedwongen ja, in Zuid-Europa. In Spanje kwam ik twee weken geleden een man tegen die met zijn geiten op pad was omdat er al twee jaar geen werk was in de bouw – zijn eigenlijke beroep.

Klusse

En ik weet niet of ze net zo goed kunnen klussen als Polen, maar het schijnt dat hordes werkloze Spanjaarden op weg zijn naar deze contreien. Dus terwijl de miljarden overgemaakt worden naar Spaanse banken, zitten hardwerkende Julio en Carmen diep in de malaise.

En dan kunnen ook in Madrid nationalistische sentimenten ineens opspelen, zoals bij sommige Grieken – die hun medicijnen niet meer kan betalen door de bezuinigingen, terwijl intussen de happy few vermogens aan het wegsluizen is naar Zwitserland. Hoe hard het er inhakt in Athene, wij krijgen er niet veel van mee, wij zien alleen onze centjes wegvloeien.

De euro zet de gewone man van Europa op tegen zijn buren.

Komkommertijd

En zo is de komkommertijd al voorbij voor ie goed en wel begonnen was. De Kamer gaat debatteren over het miljardenpakket.  Dus sixpack, popcorn en rekenmachine in de aanslag, we mogen weer. Op naar een volgend liflafje vol dubbele tong.

Rutte die weigert om het woord soevereiniteit in de mond te nemen, zelfs als hij z'n Europese collega's het onder zijn kont vandaan ziet jatten. Of het D66-pleidooi om de regeringsleiders macht te laten inleveren, ten gunste van de Europese Commissie. Zeg dan meteen dat de kiezer macht moet inleveren.

Meester

Maar alle Nederlandse politici worden afgetroefd door de meester van het spel: de Brusselse bureaucraten. De koningen van de kleine lettertjes, zoals in het verdrag voor het ESM.

Dit keer bleek het simpele woordje instrumentarium de sleutel te zijn voor iets wat sommige landen (lees: Nederland en Finland) eigenlijk niet willen, maar nu niet meer kunnen tegenhouden, namelijk directe steun aan banken. En zo raakt de gewone man vervreemder en vervreemder.

Ook bij mij slaat de vertwijfeling toe, na al die ellenlange debatten. Het wordt tijd om me om te scholen. Frisse buitenlucht, dat lijkt me wel wat. Ik stuur mijn goede vriend Henk eens een brief.