Schapensoap

Je zal maar een evenhoevige zijn. Die tergende onzekerheid. Denk je net te weten hoelang je mag creperen als ze je keel doorsnijden, of het compromis brokkelt alweer af. Door Peter Wierenga.

Ik zal niet het complete script herhalen, maar na die sterke lobby van Marianne Thieme in de Tweede Kamer lag er een wettelijk verbod, met een amendement dat wie kon aantonen dat het welzijn van de dieren niet meer te lijden heeft dan bij een verdoofde slacht, alsnog zonder spuitje mag snijden.

Nu is die bewijslast altijd lastig, zodra het om dieren gaat waarmee we matig communiceren, maar de meeste schapen haalden opgelucht adem.

Alleen... wilde de Eerste Kamer die wet niet tekenen, met een beroep op de vrijheid van godsdienst. Niet een heel sterk argument, heksen gooien we ook niet meer met een zak stenen in de plomp, maar prima, daar zijn de senatoren voor.

Had een beetje schaap kunnen weten. En zo was het wachten op de volgende zet: een commissie die een convenant moest opstellen om het lijden bij de rituele slacht zo veel mogelijk te beperken.

Commissie

In die commissie zaten delegaties van de slagers, van de joden en de moslims. Ook daar ging het niet allemaal op rolletjes. Voorzitter en dierenarts Hellebrekers, die de kwestie voornamelijk uit oog van dierenwelzijn benaderde, was bij de joodse leden zo omstreden dat hij alleen nog in naam voorzitter mocht zijn, terwijl Henk Bleker in hoogsteigen persoon de vergaderingen voorzat.

Het resultaat: 40 seconden ofwel tweederde minuut. Dat is de tijd waarbinnen een uitverkoren schaap overleden moet zijn, wanneer de keel onverdoofd wordt doorgesneden.

We kunnen niet zeggen dat er een massaal gejuich opklonk vanuit de schaapskooien in het land, maar het is wel weer een klein beetje winst. En zo lag er na al die tijd steggelen en lobbyen eindelijk iets. Een convenant. Tenminste, een soort van convenant.

Dierenwelzijnclubs

Want binnen een paar dagen wijzen de dierenwelzijnclubs het af omdat het niet ver genoeg gaat, en spreekt rabbijn Van de Kamp een “njet” uit omdat het juist veel te ver gaat en Bleker met de verkeerde joden heeft gepraat. 

Ergo: het convenant is een convenant van Bleker met zichzelf en de onduidelijkheid blijft. Zit je weer in de wachtkamer.

Vergeef me het bruggetje, maar zo brokkelt de Hollandse polder stukje bij beetje verder af. Zoals de kilometerheffing er eerst wel, toen niet, o nee toch wel en definitief niet kwam, door draaiende draagvlakken, zoals de vakbond inmiddels vooral met zichzelf overhoop ligt, zo lijkt het met de minuut moeilijker om besluiten te nemen in dit land.

Ik snap wel dat ze in Vlaanderen nu eens ein-de-lijk actie verwachten over de Hedwigepolder, na al die jaren van afgeschoten plannetjes. Ze waren daar zonder regering nog daadkrachtiger, nondeju.

Als ik Belg was zou ik de dijken gewoon doorprikken. En als ik van wol was zou ik zeggen, kom maar hier met dat mes, ik doe het zelf wel.