Europa, Europa

Arm meisje Europa. Ooit ontvoerd door Zeus, in de gedaante van een stier, nu opgejaagd door Geert Wilders, held der bejaarden. Held met een masker. Door Peter Wierenga.

Foto:  ANP

Het grote raadsel van het Catshuis is waar de immateriële onderwerpen gebleven waren. Voordat de drie partijen zich terugtrokken in het onderhandelingsspel, had de PVV de eis naar buiten gebracht dat het niet alleen over de centen moest gaan, maar ook over zaken als immigratie en veiligheid.

Begrijpelijk, zo was de teneur in Den Haag, want daar viel voor Wilders en Agema misschien nog iets te halen, om het leed te verzachten van de bezuinigingen die hun kiezers het hardst zouden treffen.

Zelf dacht ik aan een eventuele opt-out op zijn Deens: Denemarken hoeft zich wat immigratie betreft niets van Brussel aan te trekken, dat hebben ze zo bedongen bij het Verdrag van Lissabon. Wie weet ook iets voor de PVV – en Gerd Leers zou zich er vast wel voor willen lenen, die kan je wel om een dubbele boodschap sturen.

Reconstructie

In de reconstructie van de Volkskrant is dit het eerste punt dat Wilders maakt, dat hij absoluut over die immateriële zaken wil praten, anders hoeft de hele sessie wat hem betreft niet. Maar we lezen en horen er verder niets meer over. Zeven weken later blaast de PVV-leider de boel op om een totaal andere reden, namelijk dat de AOW'ers onevenredig de dupe zouden worden van dat 'Brussels dictaat' van de drie procent.

Volgens de krant viel dat Rutte en Verhagen rauw op hun dak.

De afloop is bekend – Wilders'vertrek uit het centrum van de macht, de deal van de wandelgangencoalitie, het afschrijven van de PVV.

Aankondiging

En dan deze aankondiging, in de Verenigde Staten. 'We richten ons nu op verkiezingen op 12 september. Onze campagne zal gaan over de noodzaak om onze nationale soevereiniteit te herstellen, want zonder kunnen we onze identiteit niet verdedigen en niet vechten tegen de islamisering.'

Gevolgd door de uitsmijter: uit de EU!

Het masker valt. Net als het kwartje.Om (weer) een misrekening op te biechten, ook ik had verwacht dat de gedoogpartners er wel uit zouden komen. Omdat het rationeel gezien de enige logische optie leek – waarom zou een van de drie breken? Zou Wilders ooit een comfortabeler positie krijgen dan als Gedoger?

Wensen

Maar intussen liepen veel van uitgerekend zijn wensen vast op Europa. Strengere eisen aan gezinshereniging bijvoorbeeld – telkens moest Leers op pad om een oneindig aantal collega's mild te stemmen voor de harde Nederlandse stellingen, een mission impossible, zoals veel experts hadden voorspeld en de oppositie vrolijk noteerde.

Ergens moet de conclusie getrokken zijn: alleen verlost van die multuculti kliek in Brussel kan ik echt iets veranderen. En zo konden de AOW'ers fungeren als de perfecte afleidingsmanoeuvre. Wilders' hart ligt nog steeds bij het stoppen van de 'islamisering', zoals zijn bezoek aan New York laat zien. Als die strijd een exit uit Europa vergt, dan is dat wat hij zal betogen.

Met het debat over de nationale identiteit zal hij een Snaar raken, zoveel is zeker, maar of het genoeg is... Een meerderheid van de kiezers mag dan treuren om al die miljarden naar zwakke landen, slechts een minderheid verlangt terug naar de gulden. Tenzij, wellicht, de euro dieper en dieper wegzakt in het moeras, en de weerstand tegen strikte bezuinigingen groeit.

Misschien kunnen we de politieke peilingen eens vergelijken met de stand van de euro, daar moet bijna wel een patroon te vinden zijn. Hebben we weer wat om ons tot september er doorheen te slaan. O ja, ik zet mijn centen op het arme meisje. Vooralsnog.