Fred voelde het koude staal op zijn keel, al was het maar een figuurlijk mes. “Honderd euro erbij,” hijgde Jan in zijn oor. “En geen geintjes!” Die triomfantelijke lach kende hij maar al te goed. Van toen ze samen de schrik waren van Den Haag en omstreken. Door Peter Wierenga

Foto:  ANP

De zaak werd verraden, de deal ging niet door. Maar tekenend is het wel. Zo opportunistisch is politiek. Wat centen hier, kopje koffie daar, en we praten nergens meer over.

Een liberaal moet liberaal met principes omgaan. Dus als je Jan van 50Plus nodig hebt, of Kees van de SGP, dan zijn dat opeens gewoon leuke mensen.

Vergeet even dat boze bejaarden de pensioenen liever niet op de schop nemen, vergeet even dat Veluwe-fundi’s homo’s en vrouwen liever niet serieus nemen…

Hoofddoekjes

Gelukkig hebben we Jeanine nog. Na een half jaar zwijgen, alsof ze ingedut waren door de verkiezingsdixie en gedoogblues, heeft een VVD’er weer ergens over nagedacht. Ze wil een debat over de scheiding van kerk en staat en geen religieuze symbolen in publieke functies. Geen hoofddoekjes dus.

Dat ze makkelijk praten heeft met haar blonde lokken, zou een flauwe reactie zijn, zeker nu ik weet dat ze daar verlegen van wordt. Ook geef ik als eerste toe dat ik eigenlijk mijn buik vol had van de PVV-retorica die de Statenverkiezingen gijzelde. Geen hoofddoekjes voor provinciehuis-bezoekers en buspassagiers, het riekt een beetje naar apartheid en iets zegt me dat dat niet goed is…

Reactie

Maar uit eigen ervaring kan ik wel bevestigen dat je op scholen nu meer hoofddoekjes ziet dan vijftien jaar geleden. Of dat komt door sociale dwang? Deels wel, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het óók een reactie is op alle islamkritiek. Zo van fuck it, als jij zeurt over kopvodden doe ik er juist eentje om.

Daarom mag het debat best een keer fundamenteel gevoerd worden – op nationaal niveau, waar de principes van de overheid thuishoren. Zodat je niet in het ene provinciehuis wel en in het andere niet mag werken met een religieus symbool op je kop.

Keppeltjes, kruizen, hoofddoekjes, runen. Als de staat neutraal moet zijn – zeg ik Jeanine na - kan je moeilijk privileges uitdelen aan geloven die hier toevallig wat eerder waren.

Vrijheid, blijheid

En veel verder dan ambtenaren die je in het wild tegenkomt – rechters, agenten, en vooruit, misschien ook loketmedewerkers - moet je niet willen gaan. Verplicht blootshoofds moet ergens stoppen, anders kom je verdomd dichtbij een Berufsverbot voor religieuzen en daar help je de emancipatie ook niet echt mee…

Vrijheid, blijheid. Als er maar geen dwang is. Een dingetje nog, Jeanine. Laat de vrijheid van godsdienst, die aan de wieg staat van Nederland als natie, erbuiten. Zolang we die maar opvatten als een klassiek grondrecht: dat burgers niet hoeven te vrezen dat de overheid hen vervolgt om hun religie. Juist een krachtig symbool van vrijheid.

En toen…? Het Kamerdebat komt er, maar Jeanine moet zélf haar mond houden. Het CDA lust haar rauw, de PVV heeft überhaupt geen trek in een goede discussie. Zo hobbelen we gezellig door naar de volgende kreet. En de volgende deal.