Hola, dreigt de senaat opeens tegen de bezuigingen op cultuur te stemmen. Komt de elite dan toch in opstand tegen het beest? Door Peter Wierenga.

Foto:  ANP

De Eerste Kamer is het eerste serieuze slagveld voor Rutte-1. Op zich vind ik de opstelling van de senatoren sympathiek, er is genoeg cultuur dat ondersteuning verdient (hulde dus dat het kabinet de omroeporkesten spaart). Maar deze motie van de senaat past nog beter in een ander scenario.

Ik zie de film al voor me, hoe de vaderlandse elite uit alle macht strijdt tegen de PVV. Alleen al zoals ze probeerden om dit gedoogkabinet te voorkomen. Dit weekend gaf de Volkskrant een kijkje achter de schermen tijdens de formatie, waar plannen werden gesmeed voor wat wel verdacht veel lijkt op een coup d’état.

Met filmische elementen, alsof je in The Godfather bent beland. Zoals een schitterende openingsscène bij de crematie van VVD-coryfee Henk Vonhoff.

Zoals een dineetje in een chicque restaurant, waar de stemming ‘euforisch’ was op de avond dat het CDA achter De Deur nee leek te zeggen tegen de PVV. Ha, het zou de regenten toch lukken om de touwtjes in handen te houden.

Temmen

Niet de logica van de verkiezingen stond voorop, maar de vraag hoe ‘the beast’ te temmen. Het wondermiddel moest het Zakenkabinet zijn.

Geen politici, maar mensen met verstand van zaken. De usual supsects figureerden, zoals Bea’s buikspreekpop Tjeenk Willink, groengoeroe Herman Wijffels en telecomtopper Ben Verwaayen.

Alles om het populisme, dat al sinds Pim Fortuyn op de deur staat te bonzen, buiten de macht te houden. Terwijl Fortuyn zélf nota bene voorstander was van een zakenkabinet, dat in zijn ogen het debat zou terugbrengen, zuurstof van de democratie. Met het niet onbelangrijke verschil dat hij vast een ander rijtje namen had bedacht.

Want de ‘kandidaten’ – ook weer te vinden op de lijst met machtigste Nederlanders in dezelfde krant – zijn opvallend genoeg toch weer lid van een van de traditonele politieke partijen. En niet van PVV of SP. Het logische gevolg van de gereguleerde baantjesjacht.

Droom

Het zakenkabinet bleef een droom, het was tijd om Wilders ‘in het systeem te brengen’. Met het idee dat het kabinet de PVV zal temmen in plaats van andersom. ‘Populisme is als een bosbrand. Bij gebrek aan zuurstof dooft het vanzelf, laat dus maar branden,’ aldus de liberale oud-politicus Frank de Grave. Maar eigenlijk, zo geeft de elite toe, weten ze het zelf ook niet.

Intussen is gedoogregering woord van het jaar. De pers mag dan premier Rutte tot politicus van het jaar uitroepen, het volk kiest voor The Beast.

De zuurstof voor het populisme lijkt onuitputtelijk, de elite snakt naar adem. En ik denk niet dat de senaat het complete belastingplan, van vele miljarden, gaat wegstemmen omwille van 90 miljoen euro voor cultuur. Het veelkoppige monster is nog lang niet getemd. Er mist nog een Beauty in het script.