De spinoorlog is begonnen. Een politicus die "draait" kan beter meteen harakiri plegen. Door Peter Wierenga.

Foto:  ANP

De geur van kruit waait weer over het Binnenhof.

Het blijft niet bij zwartepieten over de val van het kabinet, ook de plannen worden langs de lat van het verleden gelegd.

Zo haalt Bos nu uit naar Balkenende: de premier "draait" omdat ie het aantal ministeries nu ineens wél wil verminderen. Jammer dat Bos meegaat in dit spel, als een gepeste brugklasser die terugslaat.

Oneerlijk

Want de eerste stoot onder de gordel droeg een christelijk stempel. "U draait en bent oneerlijk," beet Balkenende Bos toe in 2006, omdat Bos van mening veranderd zou zijn over het ontslagrecht.

De gevleugelde woorden kwamen uit de koker van spindoctor Jack de Vries, die doet alsof zijn neus bloedt. Maar Bos is het nooit vergeten.

Boemerang

Vorige week kreeg het CDA de boemerang terug in het gezicht. Bekijk het maar, dacht Bos over Uruzgan: als jullie willen dat ik wél draai, doe ik het lekker niet. En omdat Balkenende evengoed niet wou buigen - ook een soort draaien - ontplofte het kabinet.

Partijbelang voor landsbelang: een genante vertoning, die naadloos overloopt in een nu al bittere verkiezingscampagne.

Vreemd taboe

Bovendien een vreemd taboe, dat draaien. Alsof je nooit van mening zou mogen veranderen. Alsof de wereld stilstaat zodra de verkiezingen geweest zijn.

Alsof regeringen over de hele aardkloot niet af en toe terugkomen op besluiten, omdat de economie in een crisis raakt of omdat de ingeslagen koers niet werkt. Maar in Nederland is voortschrijdend inzicht een vloek.

Dat zit ook in 'm het systeem. In een versplinterde Tweede Kamer, zonder kiesdrempel, heb je minstens drie partijen nodig voor een kabinet. Die durven elkaar alleen te vinden in een dichtgetimmerd regeerakkoord.

Nadenken verboden

Zodra de inkt droog is, wordt het parlement in gijzeling genomen door de coalitie. Nadenken verboden, de uitkomst van het debat staat al vast.

Intussen wordt er - politici zijn net mensen - natuurlijk gewoon gedraaid bij het leven. De pirouette van de week is voor Geert Wilders, die als VVD-Kamerlid nog beweerde dat hij "niets tegen de islam" heeft.

Nou ja, draai, we praten hier wel over 2001. Kortom, eerder een bewijs van Wilders' "radicaliseringsproces", dat langzaam maar zeker plaatsvond.

De echte Wilders-draai is zijn bereidheid tot compromissen, ook als het om immigratie gaat. De islamsoep à la Geert wordt dus niet zo heet gegeten.

Toch roept de PvdA op tot een gezamenlijk front tegen de PVV. Een cordon sanitaire, dat doet toch denken aan de reactie van de sociaaldemocraten op Fortuyn. Tja, de politiek draait soms in kringetjes, als muizen in een looprad. Da's pas onverstandig.