Interviewtje

"Meneer De Trainer, daar staan we dan, zo vlak na de wedstrijd. De cijfers zeggen alles. 6-0. Een enorme teleurstelling, lijkt me zo." Door Thijs Zonneveld.

Foto:  ANP

'Dat zijn jouw woorden. Ik vind het te makkelijk om alleen naar het scorebord te kijken. Ik heb een heel andere wedstrijd gezien. De organisatie stond goed. Mijn jongens hebben gedaan wat ze moesten doen. Dat kunnen we niet van iedereen zeggen die vanavond op het veld stond...'

"U doelt op de scheidsrechter?"

"Dat zijn jouw woorden. Ik vind dat je als trainer nooit de schuld moet geven aan de scheidsrechter, maar vanavond maak ik daar een uitzondering op – net als vorige week en de week daarvoor. Het kon natuurlijk écht niet wat die man allemaal aan het doen was. Hij deelde gele kaarten uit alsof het rozijntjes waren. En die penalty was geen penalty. Als je daarvoor fluit, dan kun je bezig blijven. Ik zeg niet dat we verloren hebben door de scheids, maar eigenlijk hebben we gewoon verloren door de scheids."

"Was het niet heel naïef om hier met vijf spitsen te spelen?"

"Dat zijn jouw woorden. We zijn van onze eigen kracht uitgegaan. Ik denk dat het publiek vanavond de grote winnaar was. Tuurlijk, we verliezen hier, dat gebeurt in voetbal. Een balletje kan raar rollen."

"Maar 6-0, dat is toch een afgang?"

"Dat zijn jouw woorden. Het had ook zomaar het had zomaar anders kunnen lopen. We hebben toch een paar honderd procent kansen gehad."

"Ik heb één kansje geteld. Een schot op doel van dertig meter."

"Dat zijn jouw worden. Kijk, als Robbie die ene bal er in schiet, dan wordt het een heel andere wedstrijd. Staat het toch ineens 3-1 in plaats van 3-0. Nou, dan moet ik het nog zien."

"U heeft Robbie vervolgens gewisseld omdat u niet tevreden over hem was?"

"Dat zijn jouw woorden. Ik was juist heel erg tevreden over Robbie. Hij speelde vanuit zijn taak. Ik heb hem gewisseld omdat de wedstrijd vroeg om een ander type speler. Kijk, de tegenstander schakelde over van 4-3-2-2-1-0-2 naar 4-2-4-3-2-1-1. Logisch dat ik daarop inspeel door Fredje te brengen. Dat begrijpt Robbie uiteraard ook."

"Robbie was anders niet heel blij met zijn wissel. Hij noemde u hier net voor de camera – ik citeer – een dikke oetlul die net zoveel van voetbal weet als een garnaal met Alzheimer."

"Dat zijn zijn woorden. Ik ben er heel blij mee dat hij teleurgesteld reageert. Robbie is een goeie jongen. Hij wil het beste uit zichzelf en uit het team halen. Dat probeert hij ook aan te geven met die uitspraak over die oetlul en die garnaal. We knuffelen morgen even op de training en dan is het de wereld uit. Zo gaat dat bij ons in de ploeg. Allemaal echte profs."

"Denkt u dat u morgen nog trainer bent dan? Er gaan geruchten dat u vanavond nog ontslagen wordt."

"Dat zijn jouw woorden. Ik heb gisteren nog met De Voorzitter geluncht. Uitsmijtertje, broodje kroket. De Voorzitter heeft me verzekerd dat ze het volste vertrouwen in me hebben. Dat is ook het enige dat ik vraag, vertrouwen. Nou ja, en geduld. En een paar miljoen euro salaris per jaar. Maar meer ook niet."

"Bedankt voor dit gesprek meneer De Trainer."

"Dat zijn jouw woorden."