Mijn coach van het jaar: Pastoor

Michel Preud'homme is vorige week tijdens de nationale trainersdag uitgeroepen tot trainer van het seizoen 2010-2011. Dat begrijp ik heus wel, als ik mijn best doe. Door Kees Jansma.

Foto:  Pro Shots

FC Twente kende opnieuw een heel goed seizoen, won de Johan Cruijff Schaal en de KNVB-beker en verloor de landstitel op de laatste speeldag. Dat is mooi en afgezien van enkele hysterische momenten deed de Belg het gewoon goed.

Fred Rutten was ook kandidaat om tot de beste van allemaal te worden gekroond. Al deed ik mijn best, dat begreep ik niet helemaal. Helemaal niet eigenlijk. Fred zelf ook niet trouwens.

Ik ben heel tevreden dat de PSV-directie hem in het zadel houdt voor volgend seizoen, maar het is een feit dat de Eindhovenaren de hoofdprijzen dit seizoen heel erg misliepen. Dus waarom Fred genomineerd? Hij krijgt een herkansing in 2011-2012 en dat is een fikse beloning op zich.

Pure winst

John van den Brom stond ook hoog op het lijstje. Dat begrijp ik wel. ADO Den Haag worstelde zich vanuit het niets naar Europees voetbal, via aansprekende overwinningen op Ajax en PSV en met dikwijls aanvallend voetbal.

De club gleed publicitair slechts een enkele keer uit en ook dat is pure winst. John werkte prima samen met zijn staf en spelers en rechtvaardigde daarmee de keuze van de clubleiding om hem in Den Haag de kans te geven. Hij deed dat met aardig materiaal, want een voorhoede Verhoek-Boelikin-Kubik is voor eenieder jaloersmakend.

Vallen en opstaan

Alex Pastoor had dergelijke spelers niet tot zijn beschikking. Toch handhaafde hij zich met Excelsior op het hoogste niveau door, met vallen en opstaan, te blijven schaven aan zijn spelers die nu aanwijsbaar een stuk beter zijn dan aan het begin van het seizoen.

En inmiddels al op weg zijn naar een grotere club dan het nietige doch o zo sympathieke opleidingsinstituut Excelsior. Al voordat die club zich veilig speelde en zaterdag de winnaar in Tilburg bekend werd gemaakt, vond ik dat Pastoor de prijs verdiende.

Ik aarzelde nog even toen Gertjan Verbeek zich opeens weer in de discussie mengde, omdat hij dat nu eenmaal altijd doet. Ze vragen me toch om mijn mening, zegt Gertjan dan. Dan denk ik: houd een keer je mond of laat je antwoorden eens wat vriendelijker je strot uitkomen… Als Verbeek plots Pastoor begint aan te prijzen, vind ik Pastoor opeens een stuk minder voor de hand liggen.

Alle lof

Maar uiteindelijk besloot ik het voetbaljaar eerlijk te eindigen; Verbeek, die zelf trouwens ook een best seizoen draaide met AZ, had gewoon gelijk. Pastoor verdient alle lof en de prijs.

Welke voetbalkenner nam Pastoor serieus met spelers als Bergkamp, Koolwijk, Clasie en Bovenberg? En nota bene Feyenoord wilde Fernandez aanvankelijk toch ook niet?

Wie de moeite nam om Excelsior te zien spelen, bespeurde afgelopen seizoen op Woudestein de echte voetbalsfeer. Soms was het voor de ploeg moeilijk vol te houden, maar dikwijls combineerde het kleine Excelsior drommels aardig.

De spelers deden het naarmate het einde van het seizoen naderde steeds beter, dwars tegen alle negatieve stormen in. Ik vind wel dat Pastoor neigde naar lichte pedanterie in zijn perscommentaren, maar dat leren we hem wel af als-ie aan het echt grote werk begint.

Hoofdprijs

Volgend seizoen maakt Pastoor een fikse stap. Zijn nieuwe club NEC heeft immers wél ambitie. Ik verwacht dat de Nijmegenaren gaan voor een stevig stekkie bij de eerste acht en in voor- en tegenspoed lekker, aanvallend, positief voetbal gaan spelen. Net als Excelsior.

Van mij krijgt Pastoor dus alsnog de hoofdprijs. Een kleine club, een gering budget, een beetje hulp van Feyenoord, een verstandige leiding en de overtuiging dat het echte voetbal altijd prevaleert. Excelsior had op de slotdag met nog meer dan 4-1 bij Vitesse moeten winnen.

Thijs Zonneveld is met vakantie