Wat je al niet kunt doen met honderdduizend euro. Een Wesley Sneijder-Hummer kopen. Of twaalf keer de billen van Pippa Middleton aanschaffen. Of vierhonderdduizend rollen wc-papier inslaan. Maar sinds kort kun je ook iets anders doen met een ton: voetballer worden. Door Thijs Zonneveld.

 

Foto:  ProShots

Het is een ideetje uit de koker van het bestuur van Telstar (). Iedereen die een honderdduizend euro neerlegt, krijgt een plekje in de selectie.

Volgens directeur Pieter de Waard betekent dat 'bijna iedere dag trainen, de beste voeding en medische begeleiding'. Over het idee wordt een beetje lacherig gedaan, maar ik vind het briljant. Een ton voor een plek bij Telstar: dat is een koopje.

Babovic

Betalen om betaald voetbal te spelen klinkt raar, maar dat is het niet. Dat gebeurt al genoeg. Denk aan de papa van Stefan Babovic – die trok vorig jaar zijn portemonnee om het salaris van zijn zoon te dokken.

Zo kon kleine Stefan bij Feyenoord profvoetballertje spelen. Lief, toch? Er zijn ook sponsoren, zaakwaarnemers en bestuursleden die hun troetelkindjes ergens inkopen. Daar is ook niks mis mee: de speler krijgt een kans(je), de club verdient een centje bij. Alleen maar winnaars.

Real

Je kunt lullig doen over het niveau van Telstar, maar het is mooi wel de nummer 14 van de Jupiler League. Spelend in shirts zo wit als die van Real Madrid. Met een stadion waar meer dan 3000 uitzinnige fans in passen. En waar Ome Ed verantwoordelijk is voor de lunch. Maandag gehaktballen, woensdag kibbeling, donderdag soep met brood en vrijdag een boterhamtrommel met 'allemaal lekkers' erin. Noem dat maar niks.

Talent heb je niet nodig; alleen maar een sloot geld. Wat een kans. Ik weet zeker dat er mannen (en vrouwen) zijn bij wie het gaat kriebelen. Kerels die in 1912 een paar minuten in het tweede elftal van de plaatselijke FC hebben gespeeld en nog iedere dag hopen dat ze een belletje krijgen van de trainer.

Zondagavond-met-bord-op-schoot-eters die bij iedere gemiste kans roepen dat hun schoonmoeder 'm er nog had ingeschoten. Bierbuiken die Jhonny van Beukering hebben zien sprinten. Of de volslanke keeper van Koekwause Boys 6 die zich afvraagt waarom Jeroen Verhoeven wél een kans krijgt en hij niet.

Heerlijk beroep

Laten we eerlijk zijn: iedereen wil stiekem profvoetballer worden. Heerlijk beroep. Doordeweeks een beetje rondootjes doen, latje trappen en balletjes hooghouden. Gehaktballen van Ome Ed eten.

De schoenen van de materiaalman aan de vloer lijmen of in de sokken van de rechtsback poepen in het kader van de verplichte voetbalhumor. 's Nachts dromen van die ene beslissende goal in de laatste minuut.

De spanning voor de wedstrijd. Het geluid van je eigen noppen in het gangetje naar het veld. De donder-en-bliksem-speech van de coach in de rust. Vijfentachtig minuten lang op de bank zitten te bidden voor een invalbeurt. De trainer die zegt dat je erin mag. Je naam die door de speaker wordt omgeroepen.

Bovenlijf

En daarna misschien zelfs wel gescandeerd door de fans. Na de wedstrijd met ontbloot bovenlijf van het veld om je verse tattoo te showen. Alle wannabe-voetbalvrouwen van Velsen en omstreken aan je voeten.

Voetballer bij Telstar, ik zou morgen willen beginnen.

Alleen nog even een ton bij elkaar toveren.