Boeven zijn het, die maatpakkenmaffiosi. Eerst dwongen ze de directeuren in een maatpak, toen volgden de trainers. Nog even en er lopen tweeëntwintig maatpakken over het veld. Door Thijs Zonneveld.

Foto:  ANP

Deze week publiceerden wetenschappers van de universiteit van Portsmouth een onderzoek over het uiterlijk van voetbaltrainers.

De conclusie: coaches in een maatpak presteren beter dan coaches in een trainingspak. Want spelers zouden beter luisteren naar een jasje-dasje-figuur langs de lijn.

Zo’n nette man straalt meer tactische kennis uit. Onzin natuurlijk, maar ik weet zeker dat er dit weekend weer talloze coaches voor de bijl gaan en hun hoofd in een stropdas steken.

Roos

De maatpakkenmaffia heeft de afgelopen jaren de macht gegrepen. Vroeger droeg alleen de voorzitter een pak. Gewoon zo’n eentje met te korte broekspijpen en roos op zijn schouders.

Tegenwoordig draagt iedereen op de club een duur pak met Italiaanse snit, een hippe stropdas en het logo op de borst. De penningmeester, de technisch directeur, de terreinknecht. Zelfs de koffiejuffrouw drentelt verplicht rond in een strak mantelpakje.

Assistent-ballenoppomper

Trainers moeten er ook allemaal aan geloven. Van de hoofdcoach van Ajax tot de derde assistent-ballenoppomper van Schijnheilse Boys: iedereen moet op Pep Guardiola of José Mourinho lijken.

Jasje, dasje, nette schoentjes – en natuurlijk diezelfde semi-nonchalante houding. Handjes in de zakken, de kin lichtjes omhoog, altijd met je goede kant naar de camera’s en de fotografen. En dan de volgende dag met de voorzitter en de sponsor analyseren of je er een beetje goed op stond.

Er zijn trainers die geen modepopje van de maatpakkenmaffia willen zijn. Maar ze sterven uit. Of ze worden één voor één geëlimineerd. U dacht dat Martin Jol bij Ajax was ontslagen vanwege teleurstellende resultaten of een bevel van een oude zeurpiet uit Barcelona?

Campingsmoking

Nee hoor: de maatpakkensponsor van Ajax heeft druk uitgeoefend op de directie. Want zo’n boer met een campingsmoking in de dug-out, dat kon niet. Dat kostte de maatpakkenbranche handen vol geld.

De spelers zijn ook de pineut. Wel eens de voetballers van AC Milan zien arriveren voor een wedstrijd? Die gasten kunnen zo door naar de bunga-bunga-partijvergadering van Silvio B. of een bankiersmeeting over het versnijden en doorverkopen van dubieuze hypotheekleningen. De spelers van PSV zouden niet misstaan bij een CDA-partijcongres.

Gelukkig mogen ze zowaar nog op het veld staan in een ouderwets voetbaltenue, maar ik sluit niet uit dat er binnen afzienbare tijd shirts met gesteven kragen en manchetknoopjes worden ingevoerd. En dat voetbalschoenen worden ingeruild voor lakschoentjes of Uggs. Want het gaat er in voetbal niet om wat je doet, maar hoe je eruit ziet.

Afgehakte paardenkop

Genadeloos zijn ze, die witteboordencriminelen. Nu hebben ze dus ook al een stel onderzoekers zo ver gekregen om een ‘wetenschappelijk’ onderzoek te publiceren over het belang van een maatpak in de dug-out.

Hóe, dat wil je eigenlijk niet weten. Ik gok dat de onderzoekers een offer hebben gekregen dat ze niet konden weigeren. Of dat ze op een morgen wakker werden naast een afgehakte paardenkop.

Heimwee

Ik heb heimwee naar het trainingspak. Ik zou zo graag weer een paar trainers, spelers en koffiejuffrouwen zien in oude, flodderige, heerlijk zittende trainingsbroeken met kapotte knieën en groene grasvegen op de dijen. En niet alleen maar van die nep-Mourinho’s. Want voetbal is niet van de maatpakkenmaffia.

O ja. Mocht u me de komende dagen nodig hebben: ik sta waarschijnlijk geparkeerd op de bodem van het IJ. Met een paar betonschoenen aan.