‘Ha Estelle, honnepon van me. Met Ruud. Of zoals die Oostblokkers me noemen: Miester Goellit.’ ‘(…)’ Door Thijs Zonneveld

Foto:  Arnoud van Houwelingen

‘Ja, het is rond. Ik heb net mijn handtekening onder het contract gezet.’
‘(…)’
‘Weet ik veel hoe die club heet. Wacht, ik pak de papieren er even bij… Es effe kijken… Ah, hier staat het: Terek Grozny.’
‘(…)’
‘Nee schatje, daar heb ik ook nog nooit van gehoord. Ik weet niet eens precies in welk land ze spelen. Terekgroznië ofzo. Ik heb van de secretaresse van de president alleen een routebeschrijving gekregen: bij de stoplichten naar rechts en dan tien dagen rechtdoor.’
‘(…)’
‘Mijn salaris? Er stonden zoveel nullen voor de komma dat ik ze niet eens kon tellen. Ik heb meteen een beetje zakgeld meegekregen: een paar koffers vol met bankbiljetten. Nou, popje, daar kun je mee naar de PC Hooft hoor.’
‘(…)’
‘Twintigduizend euro voor een jurkje met gouden glitters? Ga je gang. Vraag alleen voor de zekerheid even of ze die bankbiljetten accepteren.’
‘(…)’
‘Ja, ik weet het ook niet. Er zit een raar goedje op. Het lijkt op aangekoekt bloed.’
‘(…)’
‘Nou, ze hadden het erover dat er een tijdje geleden een paar incidentjes zijn geweest in Terekgroznië. Ik heb meteen gezegd dat ik daar niet in geïnteresseerd was. Geld is geld; waar het vandaan komt hoef ik niet te weten. Joh, ook al hebben ze het hele land geplunderd: kan mij het rotten. Dacht je dat ik in mijn tijd bij AC Milan ooit aan Silvio Berlusconi heb gevraagd waar mijn salaris van werd betaald? Geen rasta op mijn hoofd die eraan dacht. Anders hadden ze me met mijn voeten in een blok beton geparkeerd op de bodem mijn eigen privézwembad.’
‘(…)’
‘Tuurlijk krijg je in Terekgroznië ook een eigen zwembad, lieverd.’
‘(…)’
‘Ja hoor, als jij dat wilt krijg je ook je eigen beautycenter met je eigen kapper en je eigen visagiste en je eigen botoxtovenaar. En je eigen… Ho, wacht effe. Mijn andere telefoon gaat. Vast weer zo’n journalist die wil weten wat ik in godsnaam in Terekgroznië ga doen. (…) Ja hallo, met Ruud. Luister: Terek Grozny is een geweldige kans voor me. Dit is een droom die uitkomt: ik heb altijd al een keer willen werken bij Terek Grozny. En ik kan daar echt iets toevoegen: sexy voetbal. Voetbal op z’n Ruuds: losse heupen, loze woorden, diepe zakken – hahaha! Dat laatste schrijf je niet op, hè. Goed zo, ouwe pik. De groeten! (…) Ok Estel, schatteboutje van me, daar ben ik weer.’
‘(…)’
‘Hoe lang we daar naartoe moeten? Ik heb voor anderhalf jaar getekend met een optie tot verlenging. Maar dat is papierwerk: binnen een paar maanden word ik er toch uitgeschopt met een dikke bonus. Net zoals bij al die andere clubs.’
‘(…)’
‘Nou, zeg eens waar je je écht zorgen over maakt.’
‘(…)’
‘Ah, poppedijntje van me, niet huilen. Ik weet zeker dat ze in Terekgroznië ook een PC Hooftstraat hebben. Echt waar. We gaan heus niet naar een land dat helemaal kapot is geschoten. Toch?’