Ryan Babel krijgt straf. De reserve-reserve-reservespits van Liverpool is schuldig bevonden aan het ergste wat er bestaat in voetballand: intelligent doen. Door Thijs Zonneveld.

Foto:  ANP

Het gebeurde in een kleedkamer, vlak na de verloren wedstrijd tegen Manchester United. Ryan Babel zat op een bankje en staarde naar zijn sokken.

Een paar meter verderop schold de trainer de linksback verrot, de voorstopper lurkte al aan zijn eerste halve liter schuimloos bier en de Spaanse spits stond onder de douche te huilen. Ineens had Ryan het. Inspiratie. Hij pakte zijn telefoon en flanste een kunstwerkje in elkaar. Vijf minuten later kon de rest van de wereld ervan meegenieten via zijn twitterpagina.

Het was een foto van een man in een rood shirt. Mooie compositie, fraaie kleurtekening. En ook nog met een boodschap met een knipoog erin. Ik zou zeggen: uitprinten, omlijsten en ophangen in de dichtstbijzijnde galerie. Bordje ernaast met een getal met heel veel nullen en voilà: de kunstenaar R. Babel was geboren.

Wangedrag

Maar de foto van Ryan Babel werd niet opgehangen in een galerie. Babel kreeg de Engelse voetbalbond en de scheidsrechtersunie op z’n dak. De reden: wangedrag. Babels coach Dalglish probeerde nog te redden wat er te redden viel door te zeggen dat Babel te dom is om zo’n kunstwerkje te photoshoppen, maar dat was zinloos. Babel krijgt straf. Al was het maar als voorbeeld voor al die andere potentiële pingelende kunstenaars.

Want voetballers die een beetje intelligent lopen te doen, die moeten worden aangepakt. Een mening? Bah. Zo’n jongen moet na afloop gewoon zeggen dat ze er alles aan hebben gedaan en dat een balletje raar kan rollen – en meer niet.

Als Babel intelligente dingen had willen melden, dan had hij maar geen voetballer moeten worden. Spelers die nadenken worden verboden. Zelfs bij Telstar mogen de spelers niets meer over hun club twitteren.

Hersencellen

Er bestaan voetballers die nog hersencellen hebben overgehouden na tien jaar mediatraining en tien miljoen kopballen, maar die moeten hun laatste restje bruikbare denkkracht verbergen. Anders worden ze voordat ze het weten gebombardeerd tot het laagste dat in de voetballerij bestaat: slim.

Theo Janssen leest in zijn vrije tijd graag in de vroege werken van Descartes, maar dat mag hij in de kleedkamer onder geen voorwaarde laten merken. Daar moet hij gewoon meeblèren over lekkere wijven en verchroomde velgen voor zijn pooierbak.

Gregory van der Wiel luistert naar vioolconcerten van Brahms, Jhonny van Beukering schildert stillevens van cheeseburgers en Graziano Pellè volgt een cursus haarboetseren. Allemaal stiekem uiteraard. Voor je het weet wordt je gestraft wegens wangedrag.

Aanklacht

De hele week hoopte ik dat Ryan Babel een schitterend kunstwerk zou publiceren als antwoord op de aanklacht van de Engelse bond. Een Picasso van een dikke middelvinger bijvoorbeeld.

Of een afbeelding van zijn eigen trainer als de koeienkont om te bewijzen dat hij wel degelijk slim genoeg is om te photoshoppen. Maar er kwam geen nieuw kunstwerk. Integendeel. Babel bood zijn excuses aan voor dat plaatje van die kale vent in dat voetbalshirt.

De kunstenaar in Ryan Babel is vermoord voordat hij ook maar echt heeft geleefd. Nieuwe creaties zullen er niet komen. En de volgende keer dat er een microfoon onder zijn neus hangt, dan braakt hij er gewoon iets in over hard werken en balletjes die raar kunnen rollen.

Eeuwig zonde.