Non, zei de meneer van de Tour. Geen Kenny van Hummel. Geen Johnny Hoogerland. Er staat straks slechts een handjevol Nederlanders aan de start in Rotterdam. Door Thijs Zonneveld.

Foto:  ANP

De managers van Skil en Vacansoleil zeiden de keuze te begrijpen. Te veel goede ploegen voor te weinig plekjes.

Lance Armstrong pikte een wildcard, de anderen gingen naar rijke Russen (Katusha), rijke Britten (Team Sky) of rijke Amerikanen (Garmin, BMC) Jammerjammerjammer.

Ook bij renners en media alom begrip. De Tour start met slechts één Nederlandse ploeg, en dat is logisch.

Gelul.

Amper een week geleden werd in Rotterdam een copieus diner gehouden voor de organisatie van de Tour. Veel champagne, veel wijn, veel ganzenleverpatés met kaviaar en natuurlijk veel Franse stinkkaas (want Franse stinkkaas, daar houden Fransen van).

Na het eten konden de hoge meneren van de Tour hun buiken uitburpen met uitzicht op de Erasmusbrug – speciaal voor de gelegenheid in geel opgelicht. Rotterdam speelt haar rol van perfecte gastvrouw nu eenmaal met verve. Net als de rest van Nederland.

Bedankje

Maar in plaats van een bedankje (extra uitnodigingen voor Nederlandse ploegen) poepten de meneren van de Tourorganisatie op het Delftsblauwe servies. Daarna veegden ze hun kont af met oranje servetten en boerden ze hun stinkkaaswalm in het gezicht van de rondemiss. Geen Tour voor Kenny en Johnny. Naar de Giro kunnen ze trouwens ook fluiten. En wij? Wij glimlachten.

Er starten dit jaar twee grote wielerrondes in Nederland: de Giro en de Tour – het prachtige resultaat van jarenlang Franse en Italiaanse hielen likken. We trekken alles uit de kast.

We smijten met geld, we sturen onze hoogste piefen, we doen alles wat de organisaties van de Tour en de Giro vragen. Brug geel? Oui, monsieur. Euromast ook? Is al gebeurd. Stad roze? Komt eraan, signore.

Geen start

We hebben alles geregeld, behalve één ding: onze eigen zaakjes. In het eerste artikel van het contract met de Tour en Giro had moeten staan dat er drie Nederlandse ploegen zouden starten. Rabobank, Skil en Vacansoleil. Zoniet, dan ook geen start. Gele bruggen en stinkkaas-orgies: geen probleem, zolang het oranje aandeel in het peloton maar groot genoeg is.

Chauvinistisch? Zeker. Maar dat is nu eenmaal inherent aan sport. Chantage? Yep. Hoort er ook bij. En helemaal in het wielrennen: voor wat hoort wat. Ik rij alleen op kop als jij het ook doet.

Waarom moeten wij het liefste jongetje van de klas zijn? De Tour nodigt elk jaar een sloot Franse ploegen uit, de Giro wil per se een half peloton Italianen en de Vuelta stuurt invitaties alles wat Spaans is. Als ze hun portemonnee willen vullen door buiten hun eigen landsgrenzen te starten, dan moeten ze daarvoor betalen met entreekaartjes.

Geen Kenny. Geen Johnny. Merde. We hebben ons de stinkkaas van het brood laten eten.