Uncool Runnings

Ja, het is hoog, zo’n bobsleebaan. En glad. En ja, er zitten ook nog bochten in. #$procent*(&#@! Hebben wij weer: een stuurman met glij-angst. Door Thijs Zonneveld.

Ooit Cool Runnings gezien? Topfilm (trailer). Gebaseerd op een waar verhaal.

Deze week botste ik in de kelder van een louche pub tegen een van de Jamaicanen op die in 1988 meedeed aan de Olympische Spelen in een wrak van een slee.

Hij vertelde dat ze voor de eerste olympische afdaling welgeteld drie wedstrijdjes hadden gegleden. Bij de start keken ze elkaar eens aan. ‘Hoog hè?’ ‘Wow. En dat ijs is glad, man.’

Het huidige Jamaicaanse bobsleeteam miste de Spelen van Vancouver op een haar. De Nederlanders kwalificeerden zich wel. Sterker nog: wij schenen medaillekandidaten te zijn.

Coole vent

Stuurman Edwin van Calker hing in de aanloop naar de Spelen de coole vent uit door te zeggen dat hij het liefst een gevaarlijke baan heeft. Die ijsgeul in Whistler kon niet steil en snel genoeg zijn.

NOC*NSF, onderzoeksinstituten en sponsoren geloofden Ed. Hij kreeg een dure slee onder zijn kont, een stel snelle duwers in zijn rug en een rits techneuten die hun hersenen lieten kraken om de boel nog sneller te maken.

In Vancouver stond er een gepimpte slee voor Ed klaar waar zelfs de Duitsers jaloers op waren.

Ierse huisvrouwen

Er gaat deze dagen van alles naar beneden door de ijsgeul in Whistler. Roemenen, Australiërs, net geopereerde Letten (over cool gesproken), Ierse huisvrouwen en Belgische meisjes – maar geen Nederlandse viermansbob.

Ed durft niet meer. Hij stapt niet in zijn slee. De bobsleebaan is te snel. Te gevaarlijk. Te bochtig. Ed heeft groot gelijk: die baan ís snel, gevaarlijk en bochtig. Dat is de essentie van bobsleeën.

Als bobben met je kont op een natte krant van een viaduct af glijden was, dan hadden we ook twee kleine prinsesjes kunnen inschrijven. Sleetjerijden lijkt me een stuk leuker dan nóg maar een kleurentekening voor Sven Kramer maken tijdens een eindeloze tien kilometer.

Geld

Je moet er niet aan denken wat we allemaal hadden kunnen doen met het geld dat we hebben gestoken in het oppimpen van Ed’s slee. Of met de levensjaren die de knappe koppen aan Project Bob Voor Ed hebben verknoeid.

Die techneuten hadden ook een TomTom (‘Houd rechts aan bij de volgende kruising’) in de schaatsen van Sven Kramer kunnen bouwen. Ze hadden de windtunnel kunnen gebruiken om Bob de Jongs permanent nog aerodynamischer te maken.

Misschien hadden ze wel een nieuwe wax voor Nicolien Sauerbreij kunnen brouwen. Of nog snellere roze nagellak voor Annette Gerritsen. Voor mijn part hadden ze een kabinet in elkaar gesleuteld dat niet bij elk zuchtje tegenwind omvalt.

Bagagekarretje

De Jamaicanen keken twintig jaar geleden naar beneden, raapten hun ballen bij elkaar en duwden hun karretje van de berg af. Het enige dat Ed van de week duwt, is het bagagekarretje als hij in de rij staat op het vliegveld.

Wanneer Uncool Runnings in de bioscoop komt, weet ik niet. Ik wacht wel op de dvd. Kan ik tenminste doorspoelen.

Tip de redactie