Romario heeft een nieuwe roeping: politicus. Kan hij lekker door blijven tellen. Na doelpunten, vrouwen en briefgeld verzamelt hij nu stemmen. Door Thijs Zonneveld.

Foto:  ANP

Ik stel me multomappen vol ruitjespapier voor. Of kleine vergeelde notitieblokjes met krullende randjes. Alle blaadjes zijn volgepend met streepjes, cijfertjes en grafieken.

Iedere avond gaat Romario even zitten, zet zijn administratie op tafel en werkt zijn scorekaarten bij. Streepje hier, getalletje daar, langzaam high worden van zijn eigen successen en de Tipp-Ex.

Doelpuntentsunami

Duizend goals maakte hij. Officieel is dat cijfer niet, maar Romario zegt het zelf. Staat in zijn multomappen. En dan is het zo. Dat hij hoogstwaarschijnlijk doelpunten uit jeugdwedstrijdjes, oefenpotjes en strandvoetbalcompetities heeft meegeteld doet niets af aan zijn prestatie. En ook niet dat hij er misschien wel ergens eentje tussen heeft gemoffeld.

Duizend is veel. Duizend is een doelpuntentsunami. Geen trainer kon om hem heen, ook al trainde hij niet als hij geen zin had (‘Iek ben een bietje moe’). Tegen de coach die zei dat iedereen moest trainen, zei hij: ‘Iek ben niet iedereen. Iek ben Romario.’ Einde discussie.

Vrouwen

Duizend vrouwen scoorde hij. Verschillende, welverstaan. Kunnen er inmiddels ook meer zijn. Iedere vrouw die in zijn bed belandde, is een streepje in zijn administratie. Scoren is scoren.

Zijn eerste, tweede en derde vrouw konden het niet waarderen. Een man moet monogaam zijn, vonden ze. Romario vond van niet. Hij is niet zomaar een man. Hij is Romario.

Euro’s

Miljoenen euro’s gaf hij uit. Hoeveel precies weten alleen de multomappen van Romario zelf. Hij vergokte jaarsalarissen tegelijk, plaatste illegale weddenschappen en wordt achtervolgd door de Braziliaanse justitie.

Ook de belastingdienst heeft nog een paar miljoen appeltjes met hem te schillen. Romario wordt beschuldigd van belastingontduiking en heeft zijn villa aan zee (à drie miljoen euro) al in moeten leveren bij de fiscus. Boven zijn hoofd hangt nog een celstraf en een fikse boete. Nog een klein probleempje: hij is ‘vergeten’ zijn eerste vrouw alimentatie te betalen.

Bang om de cel in te draaien is hij niet, ook al zou een normaal mens die een wetboek behandelt als wc-papier voor jaren achter de tralies verdwijnen. Want hij is geen normaal mens. Hij is Romario.

Oplossing

Romario heeft altijd een oplossing. Geen ruimte om de bal in een hoek te schieten? Romario verzon een stifje. Geen zin om te trainen? Romario zei dat hij een klaain bietje moe was. Geld tekort? Romario meldt dat hij weer gaat voetballen bij een tweedeklasser.

Kan hij meteen ook een paar overtollige kilo’s kwijtraken. Celstraf boven zijn hoofd? Romario verandert in een politicus. Wordt ongetwijfeld een succes. Hij kan scoren, hij kan liegen en bedriegen, hij kan goochelen met cijfers.

Kaal

De Kleine Keizer van het Strafschopgebied is inmiddels 43. Hij draagt een brilletje, grijst rond zijn slapen en wordt langzaam maar zeker kaal. Geef hem een aktetas en een lange saaie zwarte jas en hij kan zo worden gestationeerd op afdeling 24B van de Belastingdienst in Hoofddorp. Lekker de hele dag cijfers, streepjes en grafieken.

Multomap na multomap, notitieblok na notitieblok. Het enige verschil is dat hij geen belastinggegevens van andere mensen check-check-dubbelcheckt, maar zijn eigen leven. De teller tikt door: goals, vrouwen, geld, stemmen.

Diep is zijn hart is Romario geen voetbalvedette. En ook geen vrouwenverslinder, junk of onderwereldfiguur. Hij is boekhouder – van zijn eigen ego.