God in Lelystad

Alweer zo'n tijdloos programma van Omroep Max. Bed&Breakfast is tv om zorgeloos het weekend in te gaan. Door Paul de Lange.

Foto:  Omroep Max

Mocht de wereld ooit op het punt van instorten staan, dan hoeven we van Omroep Max geen verslag te verwachten. Waarschijnlijk zenden ze op dat moment gewoon één van die heerlijk wegkijkende niets-aan-de-hand-programma's uit waar de seniorenomroep inmiddels patent op heeft.

Rode draad: waarom zou je je druk maken om iets relevants als je je ook kunt bezighouden met iets futiels? In Bed&Breakfast gaan koppels die een B&B runnen bij elkaar logeren. Het lijkt een beetje op Droomhuis Gezocht (pensionado's op zoek naar een buitenlands stulpje) maar dan nog net iets luchtiger.

Gesprekken gaan vooral over zaken als: hoe willen de gasten hun eitje? De cameraman denkt mee. Even inzoomen om te cheken of de eitjes zijn geworden zoals beloofd. De voice-over rondt af: "Maar ondanks de eierwekker... ach, een hard eitje is ook best lekker." En weer een minuut om.

Aardig

Soms zijn alle eigenaren aardig voor elkaar. Zoals afgelopen vrijdag. Dan is het programma op zijn gezapigst. Het laatste koppel had onder het mom van een B&B een soort pornopaleis aan de rand van Lelystad neergezet. Inclusief protserige poort en oprijlaan, die treffend met de Dynasty-tune werden onthaald.

Concurrente Lia meldde diplomatiek dat het "totaal buiten haar smaakgebied" viel. Deelnemer Maas voelde zich juist als "een soort god in Lelystad." Beiden vonden het bijbehorende wellness-centre een tikje apart, maar verder was er de hele uitzending geen spoortje van venijn te bespeuren.

Spannender is het programma als er een onverbetelijke klager tussen zit. Zoals in de één na laatste aflevering Willem. Willem had een B&B op een boot en wilde graag kritiek van zijn klanten. Dat kreeg hij, een ietsiepietsie, over het krappe sanitair. De rest van aflevering was Willem niet te genieten.

Lulverhaal

"Dan moet het bij hem wel perfect zijn, anders staat ie hier een lulverhaal te vertellen." Willem klaagde over te lage balkjes, over een teveel aan molens, over een claustrofobisch gevoel, over het gemis aan lunchmogelijkheden (in een Bed&Breakfast, inderdaad).

Als tegenhanger van Willem was er ook Lennard. Die had samen met zijn vrouw een soort cottage in aanbouw. Lennard was scheutig met complimenten, maakte zich niet druk om enig gebrek aan comfort en was vooral een erg goeie vent. Die binnenkort doodging aan keelkanker.

Optimaal

Maar hard werkte om de B&B zo optimaal mogelijk aan zijn vrouw achter te laten. Ineens was daar het meest onverwachte brok in de keel vanwege tv ooit. Wat begon met een zeikerd op een boot eindigde in een ontroerend portret van man die voorbeeldig omging met de naderende dood.

Ingetogen, klein, en niet meer dan een zijlijn in het verhaal. Een zijlijn die uiterst relevant was binnen een verhaal dat naadloos paste bij een seniorenomroep. Nooit meer zeggen dat Max nergens over gaat.

Bed & Breakfast, Omroep Max, Ned 1, vrijdag 21.30 uur