Ernst Daniël Smid kan wat weinigen op tv kunnen: meeslepend een verhaal vertellen. Dan boeit zelfs God. Door Paul de Lange.

Hoezeer voetbal op tv andere programma's ook wegdrukt, twee dingen gaan altijd door. Urenlange Engelse detectives (die vormen zo langzamerhand de natuurlijke tegenhanger van voetbalwedstrijden, je zult maar aan beide een hekel hebben) en de zoektocht naar God.

Dat laatste is en blijft uiteraard het domein van de EO. Hoewel de omroep het klusje steeds vaker laat opknappen door buitenstaanders waarvan je zoiets niet direct zou verwachten.

Henny Huisman en Catherine Keyl zijn al geweest, Gordon moet nog komen. Inmiddels dreigt het een voorspelbaar trucje te worden.

Positieve verrassing

Niet alleen daarom is het zomerse tussendoortje met Ernst Daniël Smid een positieve verrassing. Tijdens God In De Lage Landen gaat de zanger niet zozeer op zoek naar God zelf, maar naar de christelijke wortels in ons land. Het levert een hoop verhalen op over vroege kerkjes en kloosters in heidense tijden. Die verhalen blijken aan Smid uitstekend besteed.

Weinigen kunnen op tv wat hij kan: boeien door simpelweg iets in close-up tegen een camera te vertellen. Haast elke zin uit zijn mond davert. Smid vertelt over verdwenen kloosters alsof ze nooit zijn afgebroken. Als zo'n begeesterde leraar op de middelbare school door wie je besluit een vak niet te laten vallen.

Een jaar later begrijp je niet wat je bezielde wanneer ineens iemand anders voor de klas staat.

Aandacht weg

Ook op tv kleeft dat nadeel aan een goede verteller. Zodra iemand anders het woord krijgt, zakt de aandacht ver weg. Doekle Terpstra die monnikenboekjes in de file zegt te lezen, items over hedendaagse zendelingen die gratis bijbels proberen te slijten op straat: het boeit allemaal weinig. Helaas slokt dat soort zijwegen wel flink wat uitzendtijd op.

De boel gaat pas weer leven als Smid in zijn zwarte pak een kerk binnenstapt alsof hij er de preek van de eeuw gaat geven. Niet de kansel maar de kerkbank blijkt zijn doel. Om vanuit daar enkele heilige relikwieën te tonen, zoals een bewaard gebleven stukje rib van een vergeten geestelijke.

Boudewijn Büch

Als er dan ook nog witte handschoentjes aan te pas komen, dringt de vergelijking met wijlen Boudewijn Büch zich wel erg op. Niemand die meeslepender kon uitweiden over één minuscuul botje, in Büchs geval van de dodo. Dat niveau van bevlogenheid haalt Smid nog niet. Maar ja, wie wel?

Jammer dat God In De Lage Lage Landen tegenover voetbal staat geprogrammeerd. Voor een stichtelijk verhaal tijdens de pauze van de WK-finale schakele men over naar het tweede net.

God in de Lage Landen, EO, Nederland 2, 21.10 uur