Gezinnen die de confrontatie met zichzelf aan gaan. Dat klinkt als spirituele ellende. Maar Keith Bakker weet het fenomeen gezinstherapie andermaal down to earth te brengen. Door Paul de Lange.

Foto:  ANP

Geen mooier moment om een verse portie onverwerkt familieleed te serveren dan vlak voor Kerst.

De timing van het tweede seizoen Family Matters kon dus haast niet beter. De keuze om juist dan te beginnen zou door Keith Bakker zelf kunnen zijn ingegeven.

Satanische trekjes sluipen vaker in de onconventionele aanpak van de gezinstherapeut, zo blijkt al direct bij het begin.

Wanneer de gezinnen op de plek van bestemming aankomen, wenst hij ze een goede nachtrust toe. Met als expliciete reden dat ze hun energie de komende weken hard nodig zullen hebben.

Probleemgezinnen

Wie de eerste serie van Familly Matters heeft gezien weet dat Bakker hier geen onzin praat. In het programma reizen vier probleemgezinnen af naar een afgelegen oord, om daar onder zijn leiding te werken aan de problemen binnen het gezin. Dat betekent voor alle gezinsleden flinke confrontaties met elkaar en met zichzelf.

Normaal gesproken is gepraat op tv over zelfconfrontaties en energieën reden om snel weg te zappen. Maar op de een of andere manier mee komt Bakker ermee weg. Om dezelfde duistere reden accepteren de probleemjongeren klakkeloos zijn gezag. Het moet met de “street credibililty” van de ex-verslaafde te maken hebben.

Schepje bovenop

Bakker spreekt de taal van de jongeren, zonder zich moderne woorden als “master” aan te meten. Wanneer crimineel in de dop Daan zegt dat hij een keer is opgepakt terwijl hij slechts toekeek, pareert Bakker overtuigend door uit eigen ervaring te putten: “Hé, wat toevallig, dat is mij ook vaak overkomen.”

Probleem van een tweede serie is vaak dat de makers een schepje bovenop de eerste willen doen. Family Matters II laat zich daar vooralsnog niet toe verleiden. Dat pakt goed uit. Het drama eenmaal ten volle beleefd, zijn de boeiendste verhaallijnen in de tweede serie sneller te doorzien.

Ergernis

Zo viel in serie I op hoe Bakker niet alleen de jongeren, maar ook de ouders hard wist aan te pakken. Moeder Diana voorop, die tot zijn ergernis maar bleef hangen in haar slachtofferrol. De Diana van deel II heet Wilma, de moeder van Daan.

Wilma wil iedereen veranderd zien, behalve zichzelf. Ook manlief mag wel wat vrolijker worden, al hoeft ie “nou ook weer niet elke dag met een mop thuis te komen.” Wanneer Daan voorzichtig oppert dat z'n moeder zich ook wel eens iets positiever mag opstellen, ontploft ze bijna.

Worstelend

Geen wonder dat je als puber dan je kont hardhandig tegen de krib gooit. De kijker kan zich alvast verkneukelen: niet alleen Daan, maar vooral deze Wilma gaat vanaf volgende week een harde dobber aan Keith krijgen.

Tot nu toe hield die zich nog vrij afzijdig. We zagen de gezinnen vooral in hun thuissituatie. Worstelend met de opdracht om 2,5 uur lang met elkaar aan tafel te zitten en verplicht met elkaar te praten.

Hoe lastig dat kan zijn, weten ook niet-probleemgezinnen. Want die opdracht klinkt wel verdacht veel als het vieren van Kerst.

Family Matters, NCRV, dinsdag 21.25 uur, Ned 2