Prinsessen in compounds

Grenzeloos Verliefd volgt Nederlandse dames die naar het land van hun liefde emigreren. Ondanks de overeenkomsten blijven de verhalen boeien. Of is het juist dankzij die gelijkenissen? Door Paul de Lange

© x

Alle gelukkige liefdes lijken op elkaar. Bij Grenzeloos Verliefd in elk geval wel.

Het Net5-programma volgt al een paar seizoenen jonge, verliefde mensen die naar het thuisland van hun partner emigreren.

Fascinerend om te zien hoe vrijwel al die verhalen passen in de mal die format heet.

Douche

Om te beginnen is het altijd een vrouw die afreist. Nederlandse mannen doen zoiets blijkbaar niet. Het avontuur begint dus uiteraard met te veel spullen die in een te kleine koffer moeten.

Dan volgt een zware reis ('ik ben moe en ik wil een douche') richting mannen met inwisselbare namen als Ricardo, Gonzalo of Apollo.

Kop kleiner

Of liever gezegd: mannetjes. De verre liefdes zijn in de regel een kop kleiner dan hun Hollandse partners. Die dan ook opvallend vaak tot de struisere soort behoren. Types die weten wat ze willen en zich niet zomaar laten wegduwen. En dat is hard nodig ook.

Want de dames zullen het er niet om doen, maar negen van de tien keer reizen ze af naar wat zich laat aanzien als 's werelds vrouwonvriendelijkste oorden.

In India struikelt Roxane over de lijken die op straat liggen, in Guatemala vliegen Eline de kogels om de oren, en in Egypte wordt Esther de hele dag nagesist als vriend Ahmed op zijn werk zit.

Lastig verhaal

Met een beetje pech is, onder het toeziend oog van de orthodoxe familie, zelfs seks een lastig verhaal. Dat verandert gelukkig zodra de stellen een eigen appartementje betrekken. Niet zelden in een stevig bewaakte compound. Daar zit je dan, als prinses in een gouden kooi met een slagboom ervoor.

Tot zover de focus op de overeenkomstige ongemakken die de dappere dames doorstaan. Natuurlijk is er ook een andere kant. Wie bereid is uit naam der liefde zoveel barrières te slechten, moet wel echt in elkaar geloven.

Hello Goodbye

Eigenlijk gaat het programma verder waar Hello Goodbye ophoudt. We krijgen beelden bij verhalen die beginnen op vliegvelden. Ook als thema voor iets redelijk ordinairs als reality-tv blijft liefde een mooi verhaal - mits het goed wordt verteld. En dat wordt het, bij Grenzeloos Verliefd

Maar net wanneer je er als kijker ook in gaat geloven volgt een ontnuchterend commentaar. Iets in de trant van: 'maanden later heeft Roxane nog steeds geen baan gevonden. De vraag is of ze wel in India wil blijven.'

En zo worden we gelokt om ook nog naar het vervolg te kijken. Dat wordt wellicht wat veel van het goede.

Spanningsboog

Het probleem van dit seizoen is dat de afleveringen naar anderhalf uur zijn opgerekt. De spanningsboog wordt zo wel erg langgerekt. Misschien is het iets te veel vanuit de gemakzuchtige Nederlandse man geredeneerd, maar liefdesverhalen op tv hoeven nou ook weer niet de lengtes van voetbalwedstrijden te gaan aannemen.

Grenzeloos Verliefd, Net 5, woensdag 21.30 uur