Koester kindertelevisie

De Canon Van De Nederlandse Kindertelevisie komt eraan. Die moet bijdragen aan een discussie over universele kwaliteitswaarden voor kinderprogramma's. Dat kan ook anders. Welke lessen zijn te trekken uit lachwekkend slechte kinderprogramma's? Door Paul de Lange.

De beste kinderserie ooit? Gesteld aan een qua generaties gemengde groep kan die vraag uitlopen op een fel debat.

Want elk decennium kent geweldige kinderseries. Maar er zijn ook bergen aan bagger voor kinderen geproduceerd.

Op een enkele uitzondering na wordt kinder-tv gemaakt door volwassenen die denken te weten wat kinderen boeit.

Fout

En dat gaat elke generatie wel een paar keer gruwelijk fout. Eigenlijk kunnen alleen kijkers die dat decennium als kind beleefden daar echt over oordelen.

Daarom een top-5 van negatief stemadvies voor de jaren 80. Kinderseries die destijds, vanuit kinderogen, niet te hakken waren, maar wel voor de canon zijn genomineerd. Om herhaling te voorkomen:

5. Bollo, Bries en bondgenoten (NCRV, 1983-1985)

Een volwassen man in een berenpak die Bollo heet. En een volwassen man in een leeuwenpak die Bries heet. Zoiets kunnen alleen fantasieloze volwassenen bedenken. Wie de bondgenoten waren, werd nooit duidelijk. Waar het verhaal over ging (iets met ontsnappen uit een circus op een tandem) evenmin.

Universele les: stop nooit volwassenen in dierenpakken.

4. De Poppenkraam (KRO, 1980-1985)

Aan de cast lag het niet. Jaap Stobbe gloreerde vlak ervoor nog als Plaaggeest in Bassie & Adriaan. Ferd Hugas deed hetzelfde als grimmige graaf in De Zevensprong (positief stemadvies!). Maar wie op het idee kwam om Stobbe als pop te schminken, en zo zijn kinderlijkste kant naar boven te halen, had meteen gecorrigeerd moeten worden. Want dit ging nergens over.

Universele les: volwassenen als poppen uitdossen, ook niet doen.

3. EO Kinderkrant (EO, 1972-1993)

Op het oog een kinderprogramma vol leuke knutselopdrachten. Uiteindelijk kwam altijd weer de aap uit de mouw via een moralistisch kinderbijbelverhaaltje. Tegenwoordig heeft de EO een man met een wit baardje die tere kinderzieltjes probeert te winnen. Daar zijn nou decoders voor uitgevonden.

Universele les: religieuze boodschappen in kinderprogramma's stoppen is eng.

2. Pommetje Horlepiep (NCRV, 1976-1982)

Slaapverwekkende avonturen van een huisknecht, in een nostalgische jaren twintig setting. Typisch voorbeeld van kinder-tv die ouders veel te graag wilden meekijken. En wat een doorprikbaar joviaal mannetje was dat zeg, die Pommetje.

(Hoofdrolspeler Brammetje Biesterveld bezocht later nog eens mijn dorp, als speler van een derderangs all stars-voetbalteam. Pommetjes vertolker liep continu te zeiken op de scheids. Mij verbaasde het niets).

Universele les: maak geen kinderseries die eigenlijk voor ouders bedoeld zijn.

1. Het Geheim Van Vredenhof (AVRO, 1983)

Met afstand de allerslechtste kinderserie ooit. Een totaal mislukt smokkelverhaal op Schiermonnikoog. Dialogen die elke ontbrekende spanning moeten compenseren ('Hé Jelle, wat een geheimzinnige man is dat he, die meneer Smit').

Tijdens de gemiddelde lagere schoolmusical wordt minder brak geacteerd. Om die reden heeft de serie wel een cultstatus. Dus ehm, AVRO, kunnen jullie Het Geheim Van Vredenhof a.u.b. op dvd uitbrengen?

Universele les: goede kindertelevisie vereist kwaliteit in verhaal en acteurs.

Stemmen op de Canon Van Nederlandse Kindertelevie kan op de website.