Eindelijk weer eens relevant dierennieuws op NU.nl. Ik vind het de laatste maanden wat magertjes. Pinguïn tilt voet op. Bever lacht okapi uit. Het bekende nieuws. Niet iets waarvan je uit je stoel valt. Door Nico Dijkshoorn.

Een zieke orka, ook al zo net niks. Orka’s zijn al eeuwen het brekebeentje van de zee. Wij mensen vinden dat, met onze Jan des Bouvries achtergrond allemaal heel mooi, een zwart-wit dier.

We denken er meteen een passende schemerlamp bij. Wij zien een orka als minimaal 140 poefjes van zwart-wit leer.

In de dierenwereld zelf schijten ze op orka’s. Panda’s zonder voetjes, worden ze genoemd. Ook al zo’n makkelijk dier, de panda.

Je verkleden als Zorro en dan heel theatraal met een stuk bamboe in je bek gaan zitten kijken alsof je achterlijk bent, nee dan ben je lekker bezig als dier.

Ik beoordeel dieren op hun innerlijk. En dan zo naturel mogelijk. Dat is wat mij aantrekt in dieren. Hun puurheid. Ik heb een dwergkonijn nog nooit met een magnetische balans-armband door een kooi zien scharrelen.

Nigel de Jong, je ziet hoe dat uit de hand kan lopen. Die had een elektromagneet in zijn rechtervoet, die tijdens de finale dwars door een Spanjaard heen contact probeerde te maken met 4000 van die ijzeren helmpjes die de Zuid-Afrikanen tijdens een wedstrijd op hun hoofd dragen.

Dieren hebben geen verborgen agenda. Ze reageren vanuit hun instinct en wij mensen, we moeten ze leren begrijpen. De dierenmedewerker van NU.nl heeft gisteren een stukje proberen te tikken over een eland die in het Noorse plaatsje Kongsvinger in volle draf een supermarkt binnen denderde. Helaas zijn er een paar storende fouten in het bericht geslopen.

Bekijk de video

Ik wil die op deze plek herstellen. De eerste alinea luidt: “Bezoekers van een supermarkt in het Noorse plaatsje Kongsvinger, ten noordoosten van Oslo, keken vreemd op toen zij een eland langs de schappen zagen rennen.”

Dit is van a tot z verzonnen. Ik ken Kongsvinger en daar weten de mensen niet beter. Niet alleen elanden bezoeken de supermarkt. Alles wat vier poten en een oranje lulletje heeft scharrelt daar langs de schappen.

Mensen die daar winkelen weten niet beter. Ik heb er ooit een baal Surinaamse rijst gekocht, gadegeslagen door veertien nieuwsgierige gnoes. Als je je bukt om het zout te pakken staat er een wasbeer aan je kruis te snuffelen. Nog iets. Elanden rennen nooit. Dat zijn juist dieren die altijd precies weten wat ze nodig hebben. Je vindt ze meestal bij de snelkassa. Economische shoppers, elanden.

Tweede alinea. “Het beest stormde de supermarkt waarschijnlijk binnen om wat afkoeling te zoeken.”

Waarschijnlijk. Daar ga je al. Zoek dat dan eerst uit voor je zoiets opschrijft. Zo kan ik nog wel wat redenen verzinnen. “Het beest stormde de supermarkt waarschijnlijk binnen om een zonnebril op sterkte te laten maken.” Het beest stormde de supermarkt waarschijnlijk binnen om te ontkomen aan de acteur Antonie Kamerling die buiten in een nieuwe low-budget Noorse film een verscheurd houthakkershemd probeerde te acteren.”

Derde alinea: “De eland takelde de bloemen- en tuinafdeling van de supermarkt flink toe, waarna het zijn weg vervolgde naar de drankafdeling.”

Onnodig suggestieve verslaggeving waar de honden geen brood van lusten. Iedereen weet dat elanden zuipen. Wat moet je anders. Ja, mensen vinden dat leuk, als elanden wat aan elkaars reet staan te ruiken en typische eland-dingen doen.

Elanden die voor een auto springen en kijken of hij omvalt als men een ruk aan het stuur geeft, dat vinden we normaal, maar als een eland na een week keihard werken een kratje witbier naar binnen wil klokken, dan is de wereld te klein. Ik heb ooit vier elanden 12 kratten bier zien wegwerken.

Onze kinderen doen dat op Kreta of bouwen ergens op een camping heel trots een muurtje van de kratjes. Elanden lachen daar om. Elanden zijn gezelligheidsdrinkers. En erg lekker.