Gordon zoekt een nieuwe manager. Dat lijkt me nu echt iets voor mij. Door Nico Dijkshoorn.

Foto:  ANP

Ik denk dat Gordon de laatste jaren zijn managers iets te dicht bij huis heeft gezocht.

Iets te veel mensen die bekend zijn met de wereld waarin Gordon dagelijks verkeert. Bij zijn nieuwe manager moet dat anders.

Het lijkt mij niet in Gordons belang dat hij zijn nieuwe manager op de tast gaat zoeken in een darkroom. Uiteindelijk werkt dat niet.

Heb je iemand met een prachtig geschoren zak en een gebleekte anus op kantoor zitten die niet weet hoe je een factuurtje uitschrijft. Uiteindelijk koop je daar niets voor, een manager die ‘s ochtends langskomt om te voelen of je droog haar hebt, om daarna met gierende banden de bijpassende shampoo te gaan kopen.

Denkfout

Gordon maakt een denkfout. Hij heeft een manager nodig die eerlijk is. Die hem onvoorwaardelijke liefde geeft, zonder dat hij zijn vingers glibberig moet maken in een pot vaseline. Liefde voor de mens Gordon, dat is wat hij nodig heeft. En ik wil dat wel doen.

Ik zie mogelijkheden. Het wordt een zwaar project, maar als het mogelijk is om junks van de heroïne af te krijgen dan moet het toch verdomme ook lukken om Gordon uit zijn goudkleurige onderboek te lullen. Wat zullen we nou krijgen.

Woordgrappen

Ik ga hem hard aanpakken. Eerst die schijtlollige woordgrappen en seksassociaties afleren. Dat is het minste werk. Twee elektrische draden op zijn tepels, zeggen dat het iets nieuws uit Thailand is, de aan en uit knop in mijn hand en dan maar wachten tot hij zegt: “is mijn anuseitje inmiddels niet te zacht gekookt?”

Pang, meteen 220 er op. Zoals je een hond op zijn bak leert kakken, een andere manier is er niet. Daarna weer wachten. Meestal zijn drie flinke opdonders genoeg om het voorgoed af te leren. Bij twijfelgevallen gewoon vol de stroom er op, dat werkt bij de zwaardere gevalletjes, zoals Gordon, heel goed. Dus niet mild zijn als hij om de boter vraagt, hopla, meteen 220 door die tepelhoven jagen.

Belonen is belangrijk

Daarna, en dat is heel belangrijk bij modern management, moet je hem belonen. Mag hij, als de schroeilucht langzaam wegtrekt, als beloning een uurtje in geil ondergoed lopen. Je moet figuren als Gordon niet meteen alles afpakken. Pas als je het vertrouwen wint van Gordons, dan laten ze je toe in hun wereld. Daarna kan je aan het werk.

Heel belangrijk is het om de kern te zoeken. Om die zeshonderd persoonlijkheidsschilletjes bij Gordon er af te pellen. Wat is Gordons kern? Ik zou dat als volgt formuleren: Gordon is een marktkoopman. Dol op gezelligheid. Graag de lachers op zijn hand.

Hij heeft graag veel vrienden om zich heen, die zich de pleuris lachen om zijn grapjes. Het probleem: hij werkt niet meer op een markt. Gordon werd door al zijn oude managers op de verkeerde plekken neergezet.

Reet harsen

Ik zou Gordon eerst eens een half jaartje met een bebloed schort achter een viskraam op de Albert Cuyp zetten. Langzaam weer laten wennen aan het marktritme. Vroeg opstaan en aan het werk. Dus niet om vier uur ‘s nachts thuiskomen en nog even een escort bellen om je reet te laten harsen. Daar is geen tijd meer voor.

Nee, gewoon lekker werken voor bijna niets. Daar gaat hij gelukkig van worden. In de regen naast andere marktlieden vloekend de vislucht met een bezem uit de straat proberen te borstelen.

Gordon moet weer eens schreeuwen en schmieren op een markt vol Amsterdammers. De borstkas vol geluk voelen stromen als twee oude vrouwtjes even stoppen en luisteren naar zijn geschreeuw. “Versseeee visssss. Mooieeee verssee vis.” En dan opeens het besef: ik zeg er niet achter aan: “in mijn broek, als je goed ruikt.”

Daarna moe thuis komen met vijf paar badstof sokken voor een tientje. Dat verdient die jongen.