Een zuinige SS

He, gelukkig! Karst T. is misschien toch gewoon een rechts-extremistische gek. Dat lucht op. Je moet er niet aan denken dat het zo iemand was als u en ik. Door Nico Dijkshoorn.

Iemand waarvan de mensen, vlak nadat wij ons met een vrachtwagencombinatie dwars door een Albert Heijn hebben geploegd, zeggen: hij was heel rustig.

Hij zwaaide naar kinderen. Een echte leuke man. Ongelofelijk, dat hij zestien mensen bij de vleeswaren het graf in heeft gereden."

Je merkt het de laatste weken aan alles. Er bestaat een grote behoefte om Karst zijn daad definitief weg te zetten in het hoekje vervelend maar verklaarbaar.

Orde

Mensen kunnen blijkbaar moeilijk leven met plotseling optredende gekte. Wij geloven graag in orde. Alleen al het idee dat wij zomaar door een gek kunnen worden neergemaaid, maakt ons onrustig.

Het werkt op alle fronten, dit verlangen naar schijnveiligheid. Zo lang Ab Osterhaus, de slechtst geklede viroloog ooit, nog op de televisie verschijnt en wat orakelt over de varkensgriep, zit het wat ons betreft wel goed.

Historisch perspectief

Dat herkennen we. Een deskundige aan een tafeltje die zegt dat we erg moeten oppassen. Dat zorgt voor vertrouwen, mensen op de televisie die meteen alles uitleggen, alles verklaren, de zinloze dood meteen in een breed historisch perspectief plaatsen.

Zo gaat dat met rampen. Daarmee bezweren wij het kwaad. Wij weigeren te geloven in de man die op een tweebaansweg opeens een ruk aan het stuur geeft en frontaal op ons in rijdt. We klampen ons vast aan vage afspraken over normaal gedrag.

Foeilelijk monument

Met een zwarte auto dwars door een mensenmenigte heen rijden om daarna heel lullig tegen een foeilelijk monument tot stilstand te komen, die zinloosheid, de volstrekte willekeur van de slachtoffers, dat gaat er bij ons niet in.

Wij willen religie. Het moet zin hebben gehad. Dood en leven als dobbelsteentjes in de hand van een god. Zoiets.

Akker

Ja, het is goed te vergelijken met godsdienst. Je er niet bij neer durven te leggen dat het leven niet meer is dan dit: ademen, eten, liefhebben of niet en dan sterven. Daarna waaien we weg over een akker.

Voor veel christenen is dit niet genoeg. Hun sterven moet deel uitmaken van een groter plan. Ze gaan niet zomaar dood, zoals andere, ongelovige mensen, nee, zij sterven omdat zij in het script van een van de grootste comedyschrijvers ooit staan, god.

 

Die sluimerende onzekerheid voel ik nu weer. De angst voor het onvoorspelbare, de chaos. En, niet geheel verrassend wordt er door onze overheid , bijna op afroep, wat orde in de chaos geschapen.

Hitler

Karst was een extremist. Hij wilde ons soort mensen, de mensen die het allemaal goed bedoelen, dood maken. Hij reed in een SS, een Suzuki Swift, een auto die, en dat wist ik helemaal niet, nog door Hitler zelf uit de losse pols op een schoolbord is getekend.

Ik reed zelf in een Opel Astra Sedan (Oud Armeense Strijdkrachten) en nu in een Audi A6 (Asociaal Alternatief). Misschien is dit mijn laatste column. Mensen die in een Fiat Grande Punto rijden worden morgen van hun bed getrokken.

Geheime handlangers

Allemaal geheime handlangers van het Fascistisch Generaal Pardon. Schrijver Dan Brown zal er over een paar jaar wel weer een of ander kutboek over schrijven.

Ik sluit het niet uit dat de politie nog snel wat runetekens in het lichaam van Karst heeft laten jassen, Nog even snel wat s'en op zijn lichaam gekalkt, vlak voordat hij definitief in zijn rieten hondenmand werd gelegd.

Misschien hebben ze hem zelfs nog wat extra geschoren, om een oud SS helmpje heen. Alles voor rust in de tent. Rust in Nederland.

Opgeplakt snorretje

Let u maar op. Als bij toverslag zullen de komende weken, maanden, vage vrienden van Karst verklaren dat hij inderdaad wel eens met een opgeplakt snorretje heel hard schreeuwend in een bord vegetarisch eten zat te slaan, maar dat ze niets aan zagen komen.

Hij marcheerde door de plaatselijke supermarkt, altijd door het straatje met de Duitse augurken. Als Karst in de winkel was geweest lagen de pakken jodenkoeken dwars door de hele winkel.

Karst zal, na een deskundige tattoo-beoordeling van Henk Schiffmacher, definitief bij worden gezet in de galerij Enge Mannen die, achteraf gelukkig volkomen begrijpelijk, tot hun daad zijn gekomen.

Zitten we nog wel met anderhalf miljoen proleten die heel laf een sterretje op hun enkel hebben getatoeëerd, omdat de baas het anders ziet. Allemaal potentiële SS-rijders!! Houd ze in de gaten.