De Griep-douane

De koningin die vandaag, vol met varkensgriep op het bordes plaatsneemt en dan de voorbij schuifelende rij koningsgezinden stevig in het gelaat niest en daarna haar aftreden bekend maakt, het zou een mooi afscheid zijn. Door Nico Dijkshoorn

Ik weet niet waar ik banger voor ben, het koningshuis of de varkensgriep. Allebei bestaan ze eigenlijk niet.

Nou ja, een beetje, in het hoofd van de mensen die er graag in geloven. Tijdens een gemiddeld weekendje motorcrossen in Bladel overlijden er meer mensen aan een alcoholvergiftiging, of omdat debuterend coureur Boet van Koeveren zich met zijn 500 CC fiets dwars door de rij wachtenden bij de broodjes beenham maait.

Tortilla

Zeven doden in Mexico, waar hebben we het over. Een bedorven tortilla is gevaarlijker.

Opvallend is dat in de berichtgeving het gevaar van een besmetting in Afrika tot nu toe geheel buiten beschouwing wordt gelaten. Daar gaan ze toch al dood, dat zal het idee wel zijn.

De hele berichtgeving over de griepgolf is doortrokken van westerse arrogantie. Oh, het zal ons toch niet gebeuren, dat er door zo’n zinloos griepje honderden hoog opgeleide westerse medemensen moeten sterven. Dat is de toon.

Obama heeft misschien varkensgriep aan zijn handen! Hoe moet hij, als die handen eventueel preventief worden afgezet, dan zijn speeches nog doen?

Mondkapjes


Ik zie tot nu toe alleen maar beelden van toeristen die bij aankomst op westerse vliegvelden worden gefilmd. Daar lopen ze, net teruggekeerd uit het verdoemde Mexico.

Kapjes op hun mond. Ja, daar gaan ze, Europese medeburgers die door die fucking gringo’s, die cavia-vreters, die sombrero rukkers, zijn besmet.

Alle kranten staan vol met reportages uit het rampgebied. De boodschap luidt telkens: de Mexicanen hebben geen idee wat ze doen. Ze rommelen maar wat aan.

Met zaklampjes wordt er bij mensen in hun mond geschenen om te kijken of er zich een varken in het lichaam schuil houdt. De mensen in Mexico kloten maar wat aan. In de binnenlanden is het heel normaal om beperkt seksueel verkeer te hebben met jonge biggetjes.

Biggetjes

Cijfers vanuit Mexico kloppen niet. Gisteren is er iemand door een woedende menigte Mexicanen aan stukken gereten omdat er in zijn huis een Donald Duck werd gevonden met daarin een verhaal over de drie kleine biggetjes.

De Mexicanen worden in de Nederlandse pers maar al te graag neergezet als een stel achterlijke varkensneukers. Dat maakt de ziekte voor ons nog net dragelijk.

Wat er eigenlijk in ieder item wordt gezegd is: daar weten wij in Nederland wel raad mee, met zo’n virus. Laat ze daar in Mexico maar lekker varkenssap blijven drinken, wij pakken dat even anders aan.

Arrogantie

 Hoe het wordt aangepakt, dat is alleen nog niet helemaal duidelijk. Het sterft van de deskundigen die ons van alarmfase naar alarmfase bijpraten over de epidemie, maar wat er precies moet en gaat gebeuren, geen hond die het weet.

 Op dit soort momenten toont het Westen zich van zijn lelijkste kant.

Die zelfverzekerde arrogantie van de zogenaamde kennisvoorsprong. Maar let op als hier de eerste 40 doden vallen, dan staan we tot aan Den Helder in de rij te schreeuwen dat wij als eerste recht hebben op medicijnen. Precies tijdens dit soort crisisjes zie je het lelijkste gezicht van Nederland.

Een totaal naar binnen gerichte aandacht. Het wijzen naar hunnie en zullie die het hebben verspreid. De rest van de wereld kan letterlijk even de varkenstyfus krijgen.

Rauw ei

 Het zal nog wel even onrustig blijven. Er zullen mensen sterven, die anders misschien ook waren gestorven.

De varkensgriep is niets meer dan wat een een rauw ei voor verzorgingstehuis Kosteloos De Dood In is. Het is De Dood die even gratis en voor niets door ons land waait.

 U weet dat het besmettingsgevaar is geweken als u op de televisie gewoon weer het geruststellende beeld van Afrikaanse kindjes vol met vliegen ziet verschijnen.

Tip de redactie