Even stoom afblazen

Dominique Strauss-Kahn wordt beschuldigd van aanranding en poging tot verkrachting van een kamermeisje. Welke strategische mogelijkheden heeft hij om op deze beschuldiging te reagereren? Door Jean Wagemans

Foto:  Getty Images

Over het voorval doen de meest wilde verhalen de ronde. Zo zou Strauss-Kahn verklaard hebben dat hij naakt uit de badkamer kwam omdat hij de gewoonte heeft zijn pak te stomen door het op te hangen naast de douche. Enkele van zijn vrienden zouden bereid zijn dit verhaal voor de rechtbank te bevestigen.

Als je ergens van beschuldigd wordt, moet je in sommige gevallen met een goed verhaal komen. In andere gevallen volstaat het om goede vrienden te hebben. Maar wie heeft gezegd dat je deze twee zaken met elkaar moet combineren? Hoe kun je eigenlijk het beste reageren op een beschuldiging? Een stoomcursus ontschuldigen.

Er zit systeem in de gekte

Sorry, ik was dronken! Hij is begonnen! Nee hoor, dat zou ik nooit doen! Maar zij reden ook door rood! Noem je dat stelen? Het lijkt wel alsof mensen die ergens van beschuldigd worden zomaar wat roepen. Vaak is dat ook zo. Maar dat wil niet zeggen dat er geen systeem in zit.

Ongeveer tweeduizend jaar geleden beschreef Hermagoras van Temnos welke strategieën je kunt volgen wanneer je ergens van beschuldigd wordt. De eerste strategie ligt voor de hand. Gewoon alles ontkennen. Dat kan succesvol zijn, vooral als je het niet gedaan hebt. Maar ook als je het wel gedaan hebt en het lastig te bewijzen is.

Even leek het erop dat Strauss-Kahn voor deze strategie had gekozen. Vlak na zijn arrestatie verschenen er berichten over een mogelijk alibi: “Volgens de radiozender hebben de advocaten van Strauss-Kahn bewijs in handen waaruit zou blijken dat de IMF-topman ten tijde van het vermeende seksueel misdrijf uit eten was met zijn dochter” (NU.nl, 16 mei 2011). De camerabeelden van het hotel wezen echter anders uit. Wat nu?

Het is niet wat je denkt

Wanneer bepaalde feiten niet te ontkennen zijn, is het beter om een andere strategie te volgen. Bijvoorbeeld die van het ‘herformuleren’ van de beschuldiging. Je geeft dan toe dat er iets gebeurd is, maar plakt er een ander etiket op. Iets dat minder erg is. Of waarvoor je minder straf krijgt. Of helemaal geen straf.

Inmiddels kan Strauss-Kahn niet meer ontkennen dat er tussen hem en het kamermeisje het een en ander is voorgevallen. Wel zou hij nog kunnen proberen de gebeurtenissen op een andere manier te kwalificeren. Zijn advocaat Brafman deed al een voorzichtige poging in deze richting: “Het bewijs, geloven wij, komt niet overeen met een gedwongen ontmoeting” (NRC.nl, 17 mei 2011).

Goed bezig

Behalve het ‘ontkennen’ en ‘herformuleren’ is er ook nog de mogelijkheid van het ‘goedpraten’. Bij deze strategie geef je de beschuldiging toe, maar probeer je de daaraan gekoppelde straf of andere consequenties te ontlopen. Dat kan bijvoorbeeld door een rechtvaardiging te geven voor wat je hebt gedaan.

Een bekend voorbeeld van iemand die deze strategie heeft gevolgd is Rob Oudkerk (PvdA). Enkele jaren geleden werd hij ervan beschuldigd een plek te hebben bezocht waar minderjarige heroïnehoeren en slachtoffers van vrouwenhandel werkten. In een reactie liet hij weten dat hij als wethouder van Amsterdam een drukke baan had en zo nu en dan even stoom moest afblazen.

In het geval van Oudkerk was deze strategie niet erg succesvol. We zullen zien hoe het Strauss-Kahn vergaat. Zijn vrienden schijnen hem te willen helpen met een goed verhaal. Ook iets met stoom geloof ik, maar dan net een beetje anders.