AMSTERDAM - Prins Claus was minder allergisch voor de pers dan zijn echtgenote, vooral in zijn jongere jaren. Hieronder een willekeurige, niet-chronologische greep uit gesprekken met kranten en televisie.

"Ik geloof: alle dingen die je doet hoeven niet altijd in de openbaarheid te komen, maar ze moeten wel zo gedaan zijn dat ze altijd in de openbaarheid zouden kunnen komen."

"Mijn vrouw heeft haar eigen precies afgebakende functie, waar ik meestal buiten sta. Er zijn gewoon dingen waar ik buiten sta en waar mijn vrouw mij ook niet van op de hoogte stelt, dat hangt ook samen met het Geheim van Huis ten Bosch."

"Koken vind ik een heerlijke bezigheid. Ik kan een heel goede Boeuf Stroganoff maken en een heel goede uiensoep."

"Ik vind het hele Nederland eigenlijk aardig en zou niet weten wat ik het aardigste vind. Deze Claus voelt zich het meeste thuis in dit land, waar alles op een heel bijzondere manier geregeld is, anders dan in andere landen, met als resultaat dat toch de welvaart en het welzijn van de mensen voor de regeerders en voor alle mensen die verantwoordelijkheid dragen, heel belangrijk is. Het is een door en door democratisch land."

"Ik geloof dat wij ons precies zo gedragen als de gemiddelde Nederlander. Ik geloof dat er geen enkel verschil is. Goed, wij rijden een keer per jaar in een gouden koets. Maar in het algemeen voelen wij ons tenminste zoals een volkomen gewone staatsburger. En wat betreft de afstand, je kunt het bekijken van onze kant en dan kan ik u zeggen dat er geen enkele afstand is. Je kunt het ook bekijken van de andere kant, van de gewone Nederlander, dan heb ik het gevoel dat de meeste Nederlanders die afstand niet voelen, maar het is natuurlijk altijd zo afhankelijk van hoe je er tegen aankijkt. Als je zelf als individu een afstand voelt tegenover het koninklijk huis, tegenover de monarchie, dan heb je wel de neiging om je eigen gevoel te projecteren op de rest van het Nederlandse volk en te veronderstellen dat de afstand algemeen is. Maar dat is gewoon iets dat ik niet geloof."

"Om het heel eerlijk en duidelijk te zeggen was die verlovingstijd nu niet de periode die ik tot de fijnste van mijn leven zou willen rekenen. Het was een heel moeilijke tijd die alleen maar te doorstaan was door hetgeen tussen mij en mijn vrouw bestond. Het was een vuurproef."

"Ik denk en droom in het Nederlands, behalve bij het rekenen als dat snel moet gaan." "Ik voel me ook intensief betrokken bij het politieke gebeuren in Nederland. Ook voor de verkiezingsuitslag offer ik graag mijn halve nachtrust op."

"Er is niemand die geen fouten maakt en ik maak er zelfs veel."

"Ik knip niet zoveel linten door. En als ik het doe, doe ik het altijd met een gedachte erachter. Ik kijk naar de evenementen waarvoor ik gevraagd wordt en als ik vind dat het belangrijk is, dan doe ik het met veel plezier."

"Nederland is geen monarchie. Nederland is een republiek met een erfelijke vorst die in nauw contact met het volk staat."

"Als het Nederlandse volk een eind aan de monarchie zou willen maken, dan geloof ik niet dat u de leden van het koninklijk huis op de barricaden zou vinden om het instituut als zodanig te verdedigen."

"Ik ben een gematigd optimist."

"Dat mijn kinderen eten weggooien komt niet voor. Ik wen ze eraan dat ik niet accepteer dat in mijn huis eten wordt weggegooid. Ik vind dat een kwestie van morele hygiëne."

"Ik ben, ik word pas echt mens, als ik mede-mens ben, mens met en voor de ander. wie een ander helpt, bouwt aan zichzelf."

"Ik ben een slechte toneelspeler."

"De aanduiding rechts en links hebben voor mij persoonlijk nooit veel betekend. Ik weet echt niet wat ik ben. Het hangt veel af van de zaak waarom het gaat. Ik ben erg veranderlijk op dat gebied, naar ik vrees een soort politieke bastaard."

"Je zou soms dolgraag eens iets willen zeggen over een bepaalde zaak. Doodgewoon, omdat je meent iets zinnigs naar voren te kunnen brengen. Maar in de meeste gevallen hoed je je voor zulke dingen. Het is weleens moeilijk te accepteren."

"Dit is inderdaad een functie waar je per definitie een bepaalde kleurloosheid op de koop toe moet nemen. Ik kan tijdens een vergadering niet op een zeepkist gaan staan en zeggen wat ik allemaal denk en het diepste van mijn ziel bovenhalen. Tegen mensen die op dat gebied medelijden hebben zeg ik altijd: Dat geldt toch voor honderdduizenden Nederlanders. Die vinden toch ook alleen maar gehoor in het café en in de kroeg?"

"Ik had geen idee wat een monarchie inhield en ik was ook een beetje naïef geloof ik. Ik heb een tijdlang gedacht: mischien kan ik een post op een Nederlandse ambassade krijgen."

"Wat het betekent om de hele tijd in een glazen huis te zitten en wat je dat doet, dat gevoel, dat kun je ook niet inschatten. Het is veel moeilijker dan ik gedacht."

"Ik ben me ervan bewust dat ik als zeer serieus, als saai, overkom. Daarmee moet je leven."

"Mijn emotionele binding met Duitsland hangt ook nauw samen met mijn Nederlander zijn, en mij als Nederlander voelen, en mij als Nederlander ook verantwoordelijk voelen voor de betrekkingen tussen Nederland en Duitsland."

"Het kleine land heeft altijd angst voor het grote. Ik geloof niet dat de Nederlanders bang zijn, maar dat ze de Duitsers af en toe tegen het scheenbeen willen schoppen."

Over zijn depressies: "Ik durf wel te zeggen: Het is het meest verschrikkelijke wat een mens kan overkomen."

Tijdens een reis door Tanzania, het land van zijn jeugd: "Als je het landschap over het huis ziet, die vlaktes met daarachter bergen, als je dat ziet met zonsondergang, dat is zo ongelofelijk mooi. Ik vind in de hele wereld geen plaats waar ik liever vertoef dan daar."