Pearl Jam - Lightning Bolt

De Amerikaanse band Pearl Jam heeft altijd zijn eigen koers gevaren. Als dat incidenteel een radiohit of een klassiek rockalbum afleverde, was dat mooi meegenomen. Lightning Bolt lijkt echter te drijven op concessies.

De band uit Seattle is met Lightning Bolt alweer toe aan zijn tiende album, dat 22 jaar na het debuut Ten verschijnt. Voorganger Backspacer is inmiddels vier jaar oud en in de tussentijd verschenen er vooral heruitgaves van ouder materiaal. Lightning Bolt is een vrij directe voortzetting van Backspacer, eigenlijk zelfs nog toegankelijker.

Fans kenden Sleeping By Myself al in een solouitvoering van zanger Eddie Vedder en met de inclusie van het liedje op een Pearl Jam-plaat, is dit officieel het meest gemoedelijke nummer in de discografie van de rockers. Ook de semi-akoestische ballad Future Days is mijlenver verwijderd van de ruige grunge uit de beginjaren.

Vedder en consorten klinken milder dan voorheen, zo ook in de rocknummers. Het snarenwerk van Mike McCready en Stone Gossard is minder intens, al kunnen de liefhebbers van snedige gitaarriffs alsnog uit de voeten met nummers als Getaway, Mind Your Manners, Let The Records Play en My Father’s Son.

Intensiteit

Niet alleen het titelnummer, maar ook liedje als Infallible en Sirens klinken prettig, maar wel wat belegen en gedateerd. Dat geldt eigenlijk ook voor het meest introspectieve nummer op de plaat, getiteld Pendulum. De productie van Brendan O’Brien klinkt hier teveel in door, waardoor de intensiteit jammerlijk verloren gaat.

Met de vriendelijke countrypop van Sleeping By Myself en de behapbare radiorock van Sirens en Swallowed Whole heeft Pearl Jam drie geheide hits in handen. De duidelijke wens van producer O’Brien om meer radionummers met Pearl Jam te maken, lijkt hiermee uit te komen. Lightning Bolt toont de tedere kant van de band.

Lees meer over:
Tip de redactie