Motorpsycho - Still Life With Eggplant

Al bijna een kwart eeuw lang levert Motorpsycho hypnotiserende albums en brengt het zalen vol in uitbundige staat van extase. Motorpsycho is een ervaring die je ondergaat en waar je in opgaat.

Zo ook in het ruim zeventien minuten durende Ratcatcher. Traag opbouwende psychedelische jazz in een hardrockjas die je mee de plaat in trekt om je vervolgens op de pompende golven van een spacerockmachine te zetten. Een dik kwartier dat voorbij vliegt als een tochtje in de achtbaan, met dezelfde rake wendingen.

Opvallend in de jam is het prachtige samenspel tussen Motorpsycho en gastgitarist Reine Fiske. Alsof hij al jaren onderdeel is van de band. Na op Heavy Metal Fruit stonerrock te hebben samengebracht met pop en jazz en na de progrockopera The Death Defying Unicorn, ligt op Still Life With Eggplant de nadruk weer op jazzy spacerock.

Maar zowel hardrockwortels als de voorliefde voor pop worden niet vergeten. Zo is August een parel van een Beatlesk popliedje, wel weer ontaardend in een psychedelische exploratie op gitaar, bas en drums, maar wel pakkend. En dit nadat het album geopend is met de zwaar ronkende riffs (denk Thin Lizzy) in het bijna tien minuten durende Hell, Part 1-3.

Topvorm

Kortom, Motorpsycho is in topvorm op zijn zestiende langspeler (vijf livealbums en twee platen onder de naam Tussler even negerend), vooral in Barleycorn (Let It Come/Let It Be). Daar benadert Motorpsycho zelfs aan het meesterwerk Trust Us uit 1996, met een psychedelische ruimteballade die werkelijk in de onderbuik raakt.

Met in totaal iets meer dan drie kwartier is Still Life With Eggplant een korte plaat voor de Noren, maar daarin krijg je wel het beste van het trio. Geen ontkomen aan de spacejams, geen ontkomen aan de pakkende poprefreintjes of aan de vlagen jazz. Want rattenvangers zijn het die jongens; de rattenvangers van Trondheim.

Lees meer over:
Tip de redactie