Paramore - Paramore

Het vertrek van de broers Josh en Zac Farro bij de Amerikaanse rockband Paramore brengt op creatief vlak een forse verschuiving teweeg, zoals te horen is op het titelloze vierde album van de groep rond zangeres Hayley Williams.

Williams was pas vijftien toen de gebroeders Farro Paramore in 2004 oprichtten en die jeugdige energie en onrust wist de band uitstekend te vangen op de albums All We Know Is Falling (2005) en Riot! (2007). Echte bekendheid verwierf Paramore pas in 2009 met het album Brand New Eyes uit 2009 en de single Brick By Boring Brick.

In december 2010 hielden de Farro-broers het voor gezien. Een verwijzing naar Evanescence is wellicht op zijn plaats, want ook daar verlieten de twee voornaamste creatieve krachten (Ben Moody en David Hodges) vroegtijdig het schip, terwijl Amy Lee krampachtig probeerde vast te klampen aan de formule van diens eerste hits.

Hayley Williams en de twee resterende bandleden (Jeremy Davis en Taylor York) maken juist van de gelegenheid gebruik om hun geluid uit te diepen, met de hulp van producer Justin Meldal-Johnson. Toch kunnen Be Alone, Ain’t It Fun, Grow Up, Part II en Daydreaming gezien worden als vrij typische Paramore-stukken.

Messcherp

Vergelijkingen met Avril Lavigne en Pink zijn onvermijdelijk op springerige popliedjes als Now, Still Into You, Anklebiters en Proof, hoewel Paramore toch net iets ruiger klinkt dan deze dames. De melodieën zijn toegankelijk, maar de gitaarriffs zijn messcherp. Paramore verrast juist waar de gitaren naar de achtergrond verdwijnen.

Het bitterzoete Hate To See Your Heart Break doet denken aan bedachtzame songs van John Mayer en de uitzichtloze situatie in Last Hope memoreert aan een jonge Springsteen. (One Of Those) Crazy Girls is een pakkende mix tussen No Doubt en The Supremes en fans van het stevigere werk worden beloond met slotnummer Future.

Lees meer over:
Tip de redactie