Passenger - All The Little Lights

Met het liedje Let Her Go heeft singer-songwriter Mike Rosenberg alias Passenger zijn eerste nummer 1-hit te pakken en het lijkt erop dat hij met zijn vijfde album All The Little Lights Ed Sheeran en Mumford & Sons achterna gaat.

Deze artiesten hadden beiden de wind mee toen zij debuteerden, respectievelijk met de albums + en Sigh No More, daar het grote publiek opnieuw interesse toonde in folkpop, dat al jaren een sluimerend genre was net buiten het blikveld van de muziekminnende massa. Ed Sheeran en Marcus Mumford grepen het momentum.

Passenger wordt met All The Little Lights gepresenteerd als nieuwe act, nota bene als voorprogramma van Ed Sheeran, terwijl Rosenberg al een heus repertoire heeft opgebouwd sinds zijn debuutalbum Wicked Man’s Rest vijf jaar geleden verscheen. De reeds doorgebroken Sheeran lijkt zijn trucje van Rosenberg te hebben afgekeken.

Zowel het stemgeluid als de frasering en de manier waarop Rosenberg met de taal speelt, lijken veel op de manier waarop Sheeran dat doet. Echter, waar er een zachtaardige hedendaagse romanticus in Sheeran schuilt, blijkt Rosenberg vooral een nuchtere waarnemer die over een flinke dosis humor beschikt. Meer zoals een ouderwetse troubadour.

Traditioneler

Nu heeft ook Passenger zijn liefelijke uitspattingen, zoals hij laat horen op de hit Let Her Go, het dromerige Patient Love en het breekbare Circles, maar nergens zo nadrukkelijk als genregenoten Ben Howard of Jonathan Jeremiah. In composities en klankkleur mag het werk van Rosenberg zelfs als nog traditioneler worden beschouwd.

Vooral in nummers als Staring At The Stars en het verstilde Feather On The Clyde laat Rosenberg horen geïnspireerd te zijn door singer-songwriter van ver voor zijn tijd, waaronder Donovan en Nick Drake. Op het bonusschijfje, met acht akoestische uitvoeringen, treedt de zachtere kant van Passenger meer op de voorgrond en ook dat past de beste man uitstekend.

Lees meer over:
Tip de redactie