Eros Ramazzotti - Noi

Dertig jaar na zijn geflopte debuutsingle Ad Un Amico is Eros Ramazzotti één van de populairste muzikale exportproducten van Italië. De schilderszoon dankt zijn succes aan zijn feilloze autobiografische pophits, zoals die ook op Noi te vinden zijn.

Met Noi (Wij) is de 49-jarige popzanger uit Rome alweer toe aan zijn twaalfde album. Net als met de voorgaande negen platen nam Ramazzotti van Noi een geheel Spaanstalige versie op, nu getiteld Somos. Over tanend succes hoeft Ramazzotti niet in te zitten, al scoort hij aanzienlijk minder hits dan twintig jaar geleden.

Noi wijkt nauwelijks af van de albums die Ramazzotti in recente jaren uitbracht, met veel uptempo pop-/rockwerk en een enkele powerballad (hier het rijk georkestreerde Infinitamente). Precies wat je van de man mag verwachten. Het zijn vooral de liedjes met de gastbijdrages die afwijken van het gebruikelijke repertoire van de Italiaan.

Zo is de samenwerking met de Italiaanse zanggroep Il Volo wellicht erg voor de handliggend, maar de klassieke vocalen pakken fraai uit tegenover de kenmerkende nasale zangstijl van Ramazzotti. De kruisbestuiving met de Vlaamse band Hooverphonic is voor geen van beide artiesten karakteristiek en alles behalve uitzonderlijk te noemen.

Landsgrenzen

Zijn duet met Nicole Scherzinger, Fino All’Estasi, mag dan niet meer dan een herhalingsoefening zijn van zijn eerdere duetten met Amerikaanse zangeressen (Cher, Tina Turner, Anastacia), maar het is één van de weinige nummers op Noi die buiten de Italiaanse landsgrenzen daadwerkelijk een grote hit zou kunnen worden.

Ramazzotti waagt zich zelfs voorzichtig aan hiphop in het nummer Testa O Cuore met de Milanese rapgroep Club Dogo en in het pakkende Polaroid zijn sporen van disco te traceren. Noi is niet van dezelfde hoge kwaliteit als Cuori Agitati, Musica È of In Ogni Senso, maar nummers als Ballo Solo La Tua Musica en Sotto Lo Stesso Cielo zullen menig fan welgevallen.

Lees meer over:
Tip de redactie