Jonathan Jeremiah - Gold Dust

Nu Het Metropole Orkest in zwaar weer verkeert vanwege bezuinigingen, is het Nederlandse muziekcollectief aardig aan het bijbeunen bij internationale artiesten. Zo speelt het orkest het tweede album van Jonathan Jeremiah in.

Het Metropole Orkest treedt weliswaar met enige regelmaat op met topartiesten uit binnen- en buitenland, waarvan dan ook nog eens liveregistraties op plaat verschijnen, maar zo nu en dan wordt de orkestbak verruild voor de platenstudio. Onlangs nog met Tori Amos, op een album dat toevallig ook Gold Dust heet.

Waar Het Metropole Orkest op het meest recente album van de roodharige Amerikaanse zangeres oud werk van verse orkestrale arrangementen voorzag (daar van de hand van John Philip Shenale), worden de strijkers en het koperwerk op de langspeler van Jeremiah ingezet voor een klein dozijn volledig nieuwe liedjes.

Dat mag opmerkelijk genoemd worden, daar de Brit pas in 2011 zijn debuutalbum A Solitary Man afleverde. Maar, hoewel positief ontvangen in Nederland, heeft dit eerste werkstuk van de bebaarde singer-songwriter hem nog niet aan een sterstatus geholpen van de artiesten waarmee Het Metropole Orkest zich normaliter mee ophoudt.

Bedreven

Toch pakt de samenwerking van de jonge Cat Stevens met de donkere baritonstem wonderwel uit. Nu is de liedjessmit toch al erg bedreven in zijn vak, maar de arrangementen van orkestleider Jules Buckley (die eveneens aan enkele nummers meeschreef) geven liedjes als Everyday Life en Gold Dust net het benodigde extra gewicht.

Met een nummer als Lazin’ In The Sunshine doet Jeremiah terugverlangen naar de dagen dat orkesten in popmuziek nog heel gebruikelijk waren, terwijl hij tevens heel eigentijds kan klinken (Fighting Since The Day We Were Born, The Time Of Our Lives). En ook met enkel piano of akoestische gitaar, weet Jonathan Jeremiah indruk te maken.

Lees meer over:
Tip de redactie