Rigby - Fire & Ice & Sugar & Spice

Na een grappige biercommercial ten tijde van het vorige album van Rigby, rijst de vraag in welke televisiespot we de heren gaan terugzien nu de nieuwe plaat er ligt. Met de titel kun je als reclamemaker in elk geval alle kanten op.

In 2009 verscheen het debuutalbum van Rigby, getiteld Everything Must Go, anderhalf jaar later gevolgd door Solid Ground. Reeds op die twee platen slaagde de band rondom Christon Kloosterboer er duidelijk in een zeer eigentijds popgeluid neer te zetten, dat leunde op indertijd recent werk van The Killers, U2 en Snow Patrol.

Op het derde album Fire & Ice & Sugar & Spice wijkt Rigby niet heel ver van dat pad af, al voegt de band – inmiddels gereduceerd tot een trio – er een flinke sloot aan elektronica aan toe. Sequencers, synthesizers en samplers kwamen eraan te pas om de popliedjes te laten klinken als een product uit 2012.

Ironisch genoeg moest de band daarvoor soms teruggrijpen op klanken uit de vroege jaren negentig, die momenteel in de VS weer veelvuldig gebruikt worden door de hipste producers. Rigby-producer Robert Goudswaard behoort niet tot dat rijtje, maar draaide wel al aan de knoppen bij Liesbeth List, Ben Saunders en Miss Montreal.

Constant

De liedjes van Kloosterboer zijn van een constante kwaliteit, met weinig uitschieters in positieve of negatieve zin. Noemenswaardig zijn de Coldplayeske nummers Earth Meets Water, Dreaming en Suitcase Full Of Dreams, het houseachtige Can’t Dance (But I Can Move) en het funky (How I Love How You) Love Me Like You Do.

If Bush Was Born In Bagdad is het enige nummer op dit album dat als een draak kan worden beschouwd, maar dat wordt gecompenseerd met het leuke Take A Chance. One Life To The Next, Heaven Can Wait en So Glad To Be Alive liggen in het verlengde van wat we al kenden van Rigby. In elk geval heeft de band weer een handvol pakkende reclamedeuntjes.

Lees meer over:
Tip de redactie