Qeaux Qeaux Joans - No Man's Land

Bravoure en branie, twee eigenschappen die Coco Jones niet ontbeert, zo bewijst de wijze waarop de zangeres zich in de kijker heeft gespeeld. Maar het is niet enkel de ondeugd van een moderne Dik Trom die een carrière maakt.

Daarvoor is naast de hoofdstukken Coco en Seasick Steve en Coco bij De Wereld Draait Door ook een stevig aantal hoofdstukken Coco Zingt nodig. En daar komt Qeaux Qeaux Joans met No Man's Land om de hoek kijken. Elf overtuigende hoofdstukken van een band die scheurende soul en blues beheerst.

Twaalf, overigens, als je de iTunes-track meetelt, en allen met daarin centraal een met bluf en soul geladen stem. De hoofdstukken zijn onder andere Van Coco's Hart Blijf Je Af (Can't Steal My Heart), Coco Heeft Hartenzeer (Heartache), Coco Zingt Over Liefde (Love), Coco Ontsnapt (Golden Cage) en Coco Blijft Proberen (Try).

Dit met allemaal dezelfde samenvatting; Qeaux Qeauux Joans speelt rauwe blues en soul vanuit het hart. Want de branie en bravoure waarmee de zangeres in 2009 de bühne bij Seasick Steve opstormde en in 2011 de studio van De Wereld Draait Door instapte, was niet gespeeld.

Liefdesverklaringen

Die kwam van dezelfde diepte als haar met emotie doorlopen stem. Oprechte pijn klinkt door op No Man’s Land wanneer zij zingt. Het zijn welgemeende liefdesverklaringen die zij gromt en geen noot die gespeeld wordt klinkt niet oprecht.

En daarmee rechtvaardigt het debuut No Man's Land met elke toon, zwoel, donker, jazzy en verleidelijk, de ondeugendheid waarmee deze vrouwelijke Dik Trom het Nederlandse muzieklandschap kwam binnenstormen. Nog net niet achterstevoren zittend op een ezel, onderweg naar de top.

Lees meer over:
Tip de redactie