Boys Noize - Out Of The Black

In robotstem opent Out Of The Black met een herhaling van een zin; "This is what you want, this is what you get." Geen verrassing inderdaad, want vieze vervormde synthloopjes en pompende electro zijn precies dat wat je verwacht.

Dat is ook vooral wat Alexander Ridha op Out Of The Black in twaalf tracks biedt; dat wat je van Boys Noize verwacht. Geen baanbrekend, vernieuwend werk, maar meer een dwarsdoorsnede. Zo grijp Ridha op zijn derde plaat erg terug op zijn debuut uit 2007, Oi Oi Oi, maar gaat hij zelfs nog veel verder terug.

Zo lijkt hij in de nodige nummers terug te vallen op de erfenis van zijn Duitse voorouders die in de jaren tachtig aan de wortels stonden van electro, house en techno. Dit gecombineerd met synthpopelementen, die doen denken aan de wijze waarop Daft Punk deze een decennium later in de electro introduceerden.

Een kloppende combinatie die doet wat hij moet doen, vooral nummers als What You Want, XTC en Rocky 2 werken op de dansspieren op een nauwelijks te onderdrukken wijze. De interessantste tracks zijn echter de twee meest afwijkende, waar Ridha zijn liefde voor hiphop in de plaat brengt.

Breekpunt

Het dreigende Circus Full Of Clowns, met diens bolle bassen en de raps van Gizzle brengt een grim breekpunt in de plaat, terwijl in Got It samen met Snoop Dogg op haast op Afrika Bambaataa ge├źnte wijze de plaat feestend wordt afgesloten.

Atypische nummers in de zestig minuten die deze derde leg van Boys Noize duurt, die met Reality weliswaar een waar electrotrashkraker aflevert, maar als geheel te lang duurt. Vooral ook omdat niet alle nummers pieken en het soms zelfs ronduit vervelend wordt. Had er twee van geschrapt en we waren immens gelukkig geweest.

Lees meer over:
Tip de redactie