Michael Jackson – Bad 25

Na zijn dood vreesden liefhebbers en critici dat er enkel nog kwalitatief ondermaats materiaal van Michael Jackson op de markt zou verschijnen, maar met Bad 25 kunnen fans zich eindelijk weer in de handen knijpen.

Dat was de verleden drie jaar wel anders, met de zoveelste verzamel-cd in de vorm van de soundtrack This Is It, het postuum uitgebrachte studioalbum Michael en de remixplaat Immortal voor de gelijknamige show van Cirque Du Soleil. Bad 25 is in feite een heruitgave van zijn zevende album Bad, maar met veel bonusmateriaal.

Te beginnen bij het album zelf, dat 25 jaar geleden verscheen. Dat was vijf jaar na de voorganger Thriller, dat geldt als het best verkochte album ooit en zeven hitsingles voortbracht. Moeilijk te overtreffen dus, maar Bad behaalde de vijfde plek in de lijst van best verkochte albums (AC/DC, Pink Floyd en Whitney Houston vullen de tussenliggende plekken op).

Bovendien behaalde Jackson een uniek record met Bad, want de eerste vijf singles van het album kwamen allen op nummer 1 terecht in de VS. Een record dat pas in 2011 geëvenaard werd door Katy Perry, met vijf singles van haar album Teenage Dream, al kwam de zangeres qua werkelijke verkoopcijfers niet eens in de buurt.

Gewaagder

Bad is een invloedrijk album gebleken, vooral voor een volledige generatie R&B-artiesten, al kunnen we na een kwart eeuw stellen dat de productie her en der iets door de tijd is ingehaald. Dit in tegenstelling tot Thriller en Off The Wall, die nog immer een tijdloze kwaliteit hebben. Daarentegen is Bad veel gewaagder, zeker tekstueel.

Ook het feit dat Jackson ditmaal bijna alle nummers zelf schreef, getuigt van meer lef en zelfverzekerdheid in zijn artistieke kunne. Puristen zullen blij zijn met Bad 25, want deze editie bevat weer de originele albumversies van de nummers. Op een eerdere uitgave uit 2001 waren zes nummers vervangen door singleversies en afwijkende mixen.

Terugkeren

Die heruitgave van Bad uit 2001 bevatte tevens drie demo-opnames van liedjes die terugkeren op Bad 25, te weten Streetwalker, Fly Away en een Spaanstalige versie van I Just Can’t Stop Loving You, een duet met Siedah Garrett. Bad 25 bevat nog eens tien extra nummers, voornamelijk demoversies en alternatieve mixen van hits.

Een van de meest opmerkelijke nummers is Don’t Be Messin’ ‘Round, dat klinkt als een mix tussen Steely Dan en Stevie Wonder en eigenlijk al werd geschreven voor Thriller. Jackson heeft een mogelijke controverse vermeden door Song Groove (AKA Abortion Papers) van het album af te laten, hoewel het een enorme hit had kunnen zijn.

Autobiografisch

Datzelfde geldt voor de nummers I’m So Blue en Free, die in het verlengde liggen van The Girl Is Mine en Man In The Mirror. Het autobiografische Price Of Fame had eveneens niet misstaan op het moederalbum. Absoluut onherkenbaar is Al Capone, een vroege demoversie van wat later Smooth Criminal zou worden.

De enige B-kantjes op de singles van Bad waren de eerder verschenen albumtracks I Can’t Help It, Baby Be Mine en Girlfriend, dus die zijn logischerwijs niet hier te vinden. De inclusie van de remixen uit de periode 1987 tot en met 1989 waren wel een vanzelfsprekende inclusie geweest, maar in plaats daarvan krijgen we drie belabberde nieuwe remixen.

Must

Voor echte fans is de boxversie van Bad 25 een ware must. Behalve de twee hierboven beschreven schijfjes, bevat de boxset een cd en een dvd van het concert dat Michael Jackson op 16 juli 1988 gaf in Wembley Stadium, in aanwezigheid van Prince Charles en Lady Diana, op het hoogtepunt van Michael Mania.

Omdat de enige bekende bewaard gebleven bron een vhs-tape is uit het privéarchief van Jackson, is de beeldkwaliteit niet optimaal. De arrangementen en de outfits waarmee we geconfronteerd worden, zijn pijnlijk gedateerd, al is het verder een geweldige show en een bijzonder document van hoe de wereld in de ban was van The King Of Pop.